Uzasadnienie
A. C.-S.w piśmie złożonym w dniu 25 lipca 2013 r. (data nadania) skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zwróciła się o "umorzenie świadczeń nr [...]".
Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. skarżąca została wezwana – pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 29 sierpnia 2013 r. (k. 20).
W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. W dniu 9 września 2013 r. (data nadania) skarżąca złożyła natomiast pismo, w którym wskazała, że domaga się umorzenia kwot nienależnie pobranych świadczeń wynikających z wydanych w dniu [...] r. dwóch decyzji organu pierwszej instancji o numerach: [....] i [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Brakiem formalnym jest w szczególności brak wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub zaskarżonej czynności oraz brak oznaczenia organu, którego działalności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (art. 57 § 1 i § 2 P.p.s.a.).
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w przypadku, gdy w wyznaczonym terminie nie usunięto braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.
Skarżąca, wezwana prawidłowo do usunięcia braków formalnych skargi, w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 5 września 2013 r., nie wykonała wezwania Sądu. Oznacza ta, że skarga z uwagi na powyższe braki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Należy podkreślić, iż pismo skarżącej z dnia 9 września 2013 r. nie wywołuje skutków prawnych, gdyż zostało złożone po terminie zakreślonym w zarządzeniu Sądu. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność dokonana z uchybieniem terminu jest prawnie bezskuteczna.
Nawet jednak, gdyby uznać, że pismo to zostało złożone w terminie, to brak byłoby podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi. Skarżąca wyjaśniła bowiem, iż jej skarga dotyczy decyzji wydanych przez organ pierwszej instancji. Skarga taka jest niedopuszczalna, gdyż jej przedmiotem może być wyłącznie ostateczna decyzja lub ostateczne postanowienie wydane przez organ odwoławczy.
Ubocznie trzeba zauważyć, iż okoliczności podniesione przez stronę skarżącą w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 9 września 2013 r., dotyczące bardzo trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej jej rodziny, skarżąca może i powinna podnosić we wniosku o umorzenie kwoty nienależnie pobranych świadczeń. Wniosek taki składa się jednak nie do Sądu, lecz do organu właściwego wierzyciela, to jest do działającego z upoważnienia [...] Miasta [...] w L. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.