Uzasadnienie
W dniu 2 sierpnia 2013 r. E. R. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...]r., nr [...], ustalającą skarżącej opłatę adiacencką w wysokości 6 988 zł. W ocenie skarżącej wniosek ten uzasadnia prawna wadliwość zaskarżonej decyzji, a także brak możliwości poniesienia przez skarżącą wskazanej opłaty bez poniesienia uszczerbku majątkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3).
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności zapewnia stronie jedynie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, jak wynika z art. 61 § 6 P.p.s.a., orzeczenie w tym przedmiocie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu lub czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki spoczywa na stronie. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Wykonanie tej decyzji niewątpliwie prowadzić będzie do uszczuplenia zasobów finansowych skarżącej. Okoliczność ta zasadniczo nie może jednak prowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani szkody znacznych rozmiarów, albowiem uiszczenie kwoty pieniężnej ma charakter odwracalny. Udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. byłoby więc uzasadnione w razie wykazania przez skarżącą takich nadzwyczajnych okoliczności, które w jej przypadku świadczą o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania aktu określonych w tym przepisie.
Skarżąca takich okoliczności nie wykazała. Ograniczyła się ona bowiem do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji pogorszy jej sytuację finansową, nie przedkładając jakichkolwiek dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Takie uzasadnienie wniosku nie pozwala Sądowi na jego uwzględnienie, gdyż dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istotne znaczenie mają rzeczywiste skutki wynikające z uiszczenia ustalonej w niej opłaty.
Należy również podkreślić, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące prawnej wadliwości tej decyzji nie stanowią podstawy do udzielenia jej ochrony tymczasowej.
Z tych względów, wobec braku przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.