Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 września 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia 4 sierpnia 2008 r., prostujące z urzędu omyłkę w decyzji Kolegium z dnia 21 lipca 2008 r., dotyczącej odmowy wybudowania przyłącza kanalizacyjnego i elektro-energetycznego oraz wypłaty odszkodowania.
W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że decyzją z dnia 21 lipca 2008 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia 30 maja 2008 r. odmawiającą L. B. wybudowania na koszt Gminy przyłącza kanalizacyjnego i elektroenergetycznego na działce nr ewid. 370/9 w O., przebudowy sieci kanalizacyjnej i kabli elektrycznych na działce nr ewid. 370/7 w O. oraz wypłaty odszkodowania. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2008 r. Kolegium na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. sprostowało z urzędu omyłkę we wskazanej wyżej decyzji z dnia 21 lipca 2008 r., w ten sposób, że na stronie pierwszej decyzji w dziewiątym wierszu zamiast słów: "od decyzji Wójta Gminy W. z dnia 14 maja 2008 r." powinno być: "od decyzji Wójta Gminy W. z dnia 30 maja 2008 r.".
W ocenie organu powyższe uchybienie znalazło się w treści decyzji w wyniku omyłki pisarskiej, nie mającej żadnego wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne decyzji. Błąd ten, jak wskazało Kolegium, polegał na wpisaniu w dacie decyzji pierwszej instancji błędnego dnia miesiąca, tj. zamiast liczby "30" wpisano liczbę "14". Organ podkreślił, iż omyłka ta była jednorazowa, gdyż w pozostałej części decyzji z dnia 21 lipca 2008 r. data decyzji Wójta Gminy W. była kilkakrotnie powołana prawidłowo.
Od postanowienia tego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł L. B. Zarzucił organowi, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z dużym opóźnieniem, a ponadto nie wymienia pism kierowanych przez niego do Kolegium. Podkreślił, iż działania organu narażają go na straty finansowe oraz inne niedogodności wynikające z konieczności sporządzania i wysyłania pism w sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W myśl art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Sprostowaniu w trybie określonym w powołanym przepisie podlegają zatem jedynie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Przepisy k.p.a. nie zawierają ustawowej definicji tych pojęć. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że pod pojęciami tymi rozumieć należy widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, oczywiście mylną pisownię, opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, niewłaściwy dobór słów, omyłki w wykonaniu działania matematycznego i inne oczywiste pomyłki (błędy) w decyzji popełnione tylko przez przeoczenie.
W orzecznictwie ugruntowany jest też pogląd, iż sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone przepisem art. 113 § 1 k.p.a., gdyż przyjęta w nim klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca. Wady te charakteryzuje przy tym ich oczywistość. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też omyłki wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Wynika z tego, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia.
Takiemu sprostowaniu nie podlegają zatem wady (błędy i omyłki) istotne. W szczególności chodzi o takie zmiany, które miałyby wpływ na zakres lub rodzaj przyznanych stronie uprawnień. Sprostowanie nie może więc prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji, czy ponownego rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego. Nie mogą także podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 k.p.a. błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia obowiązującego prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Niedopuszczalne jest również obejmowanie instytucją sprostowania omyłek popełnionych przez organ administracji publicznej w określeniu okoliczności mogących rzutować na ocenę legalności decyzji kończącej konkretne postępowanie.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, iż decyzją z dnia 30 maja 2008 r. Wójt Gminy W. odmówił skarżącemu L. B. wybudowania na koszt Gminy W. przyłącza kanalizacyjnego i elektroenergetycznego na działce nr ewid. 370/9 w O., przebudowy sieci kanalizacyjnej i kabli elektrycznych na działce nr ewid. 370/7 w O. oraz wypłaty odszkodowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia 21 lipca 2008 r., po rozpoznaniu odwołania skarżącego, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. We wstępnej części tej decyzji Kolegium zawarte zostało stwierdzenie: "po rozpatrzeniu odwołania Pana L. B. [...] od decyzji Wójta Gminy W. z dnia 14 maja 2008 r.". W uzasadnieniu natomiast decyzji organ odwoławczy dwukrotnie wskazał, iż decyzja organu pierwszej instancji w tej sprawie zapadła w dniu "30 maja 2008 r.".
W ocenie Sądu nie ulega zatem wątpliwości, iż powyższe uchybienie miało charakter oczywistej omyłki, wymagającej sprostowania na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. Omyłka ta powstała przy sporządzaniu tekstu decyzji i polegała na wskazaniu daty wydania decyzji organu pierwszej instancji jako: "14 maja 2008 r.", zamiast jak powinno być: "30 maja 2008 r.". Powyższa omyłka nie ma przy tym charakteru istotnego, gdyż jej poprawienie nie wpływa w żaden sposób na ocenę legalności decyzji Kolegium z dnia 21 lipca 2008 r. kończącej postępowanie administracyjne w sprawie.
Prawidłowo zatem Kolegium zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 września 2008 r. utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia 4 sierpnia 2008 r., którym na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. dokonano sprostowania decyzji tego organu z dnia 21 lipca 2008 r.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących opóźnienia organu w wydaniu postanowienia o sprostowaniu stwierdzić należy, że są one niezasadne. Z treści art. 113 § 1 k.p.a. wynika bowiem, że sprostowanie decyzji w drodze postanowienia może nastąpić w każdym czasie, gdy zostanie dostrzeżona wadliwość podlegająca usunięciu w tym trybie.
Zarzuty skargi dotyczące kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z sporządzaniem i przesyłaniem pism do organów nie mogą być ocenione przez Sąd, gdyż nie były objęte przedmiotem zaskarżonego postanowienia wydanego na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. Należy jednak wskazać, iż brak jest przepisów postępowania administracyjnego, które mogłyby stanowić podstawę prawną żądania przez skarżącego zwrotu kosztów korespondencji kierowanej przez niego do organów administracji w niniejszej sprawie.
Ubocznie jedynie wskazać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 600/08, uwzględnił skargę L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 21 lipca 2008 r. i uchylił tę decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy W. z dnia 30 maja 2008 r., którą odmówiono skarżącemu wykonania na koszt Gminy W. wybudowania przyłącza kanalizacyjnego i elektroenergetycznego, wypłaty odszkodowania oraz przebudowy sieci kanalizacyjnej i kabli elektrycznych na działce nr ewid. 370/7 w O., gmina W. Oznacza to, iż w przypadku uprawomocnienia się powołanego wyroku Sądu decyzja Kolegium, której dotyczyło zaskarżone postanowienie, zostanie w całości wyeliminowana z obrotu prawnego.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.