Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 21 stycznia 2009 r. oddalił skargę M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku. Pismem z dnia 29 stycznia 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 stycznia 2009 r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, której terminowi uchybiła. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wyjaśniła, iż uchybiła terminowi nie ze swojej winy, ponieważ była chora i nie była w stanie złożyć przedmiotowego wniosku w ustawowym terminie, potwierdzając te okoliczność załączonym zaświadczeniem lekarskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Z akt sprawy nie wynika, by zachodziły okoliczności czyniące wniosek o przywrócenie terminu niedopuszczalnym (art. 86 § 2, art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a). W związku z jednodniowym przekroczeniem zakreślonego terminu (który upłynął z dniem 28 stycznia 2009 r., zaś wniosek złożono w dniu 29 stycznia 2009 r.) należało przyjąć, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.
Z art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Dla oceny istnienia lub braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, opubl. OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz., 144). Zatem brak winy może uzasadniać jedynie szczególna okoliczność o charakterze obiektywnym, która nawet przy wykazaniu należytej staranności uniemożliwiła dokonanie określonej czynności procesowej (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08, nie publ.).
W świetle argumentów podniesionych we wniosku należy stwierdzić, iż choroba na którą powołuje się skarżąca nie jest okolicznością, która w ocenie Sądu wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Nawet choroba wymagająca leżenia nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu, jeżeli strona skarżąca mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, nie publ.). Podobnie stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 października 2005 r. (sygn. akt III CZ 79/05), iż brak winy występuje w razie choroby strony lub jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób, a zatem choroba, która nie uniemożliwia podjęcia działania choćby przy pomocy osób trzecich, nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
Skarżąca załączając zaświadczenie lekarskie wykazała, iż w okresie od dnia 21 stycznia 2009 r. do 30 stycznia 2009 r. była niezdolna do "uczestnictwa w sprawie sądowej" z powodu choroby, nie uprawdopodobniła jednak, że ta choroba uniemożliwiła jej dokonanie czynności procesowej samodzielnie lub przy pomocy domowników.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało odmówić przywrócenia termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.