Uzasadnienie
UZASDNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Odpis powyższego postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym skarżącej prawie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony w dniu 14 października 2013r. (k. 27 akt sądowych). Następnie w dniu 17 października 2013r. skarżąca złożyła do Sądu pismo zatytułowane "Skarga na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie", w którym wskazała, że nie zgadza się z doręczeniem postanowienia z dnia 2 października 2013r. Strona została wezwana do sprecyzowania powyższego pisma w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W związku z tym, że skarżąca nie sprecyzowała pisma z dnia 17 października 2013r. Sąd mając na uwadze jego treść i termin złożenia przyjął, że stanowi ono skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 października 2013r.
Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Nadto skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego może ją sporządzić również sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 1 i § 2 cyt. ustawy).
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę kasacyjną osobiście, pomimo, iż została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie jej wniesienia. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby należała ona do kręgu osób uprawnionych, w myśl art. 175 § 1 i § 2 powyższej ustawy, do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego skargę kasacyjną J. R. należało na podstawie art. 178 powołanej ustawy odrzucić.