Uzasadnienie
D. S. wniósł w dniu [...] listopada 2020r. (data nadania, k.7) do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...], [...] o odmowie udostępnienia mu informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie jako przedwczesnej z uwagi na to, że skarżący nie wniósł odwołania od zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Rację ma bowiem Komendant Policji, że co do zasady przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być tylko orzeczenia wydawane przez organy odwoławcze (II instancji), nie jest zaś dopuszczalna skarga na orzeczenia (decyzje, postanowienia) organów I instancji. Wynika to z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej "p.p.s.a.", który przewiduje, że skargę można wnieść (dopiero) po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m.in. odwołanie.
Skarżący w zaskarżonej decyzji organu I instancji został pouczony, że przysługuje mu prawo wniesienia odwołania od tej decyzji do Komendanta Wojewódzkiego Policji w L., a nie skarga do sądu administracyjnego. Mimo to, skarżący nie wniósł odwołania, a w konsekwencji nie wyczerpał trybu przewidzianego w przytoczonym art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarga jest zatem niedopuszczalna. Rozpoznanie takiej skargi przez Sąd stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.).
Skarga podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.