Uzasadnienie
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2014r., sygn. akt II SA/Lu 771/14 skarżący Z. D. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku PPF wskazał, że jego jedynym źródłem dochodu jest emerytura z ZUS w wysokości 963 zł brutto miesięcznie, z której pokrywa koszty pobytu w Domu Pomocy Społecznej oraz koszty zakupu leków, ponadto z emerytury potrącana jest przez komornika kwota 243 zł miesięcznie; poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżący Z. D.i złożył wniosek o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Uwzględnienie takiego żądania jest możliwe, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe, w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata, a brak profesjonalnego pełnomocnika na tym etapie postępowania mogłoby go pozbawiać ochrony swoich praw.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia