Uzasadnienie
T. M. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w skardze na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji paliw przy centrum usługowo-handlowym "[...]" i totemu reklamowego na działkach nr ewid. 30, 31, 32/1, 32/2 i 304 przy ul. [...] w [...] wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. We wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. rozpoczęcia prac budowlanych może doprowadzić do skutków, których odwrócenie będzie utrudnione lub będzie wymagało znacznych nakładów finansowych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniosła, że w projekcie usytuowanie zbiornika z gazem płynnym od granicy działki, jak i określenie obszaru oddziaływania strefy wybuchu na działkę skarżącej budzi wątpliwości i wymaga rzetelnego wyjaśnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Budowa przedmiotowego obiektu prowadzi do powstania zmian w rzeczywistości, nie jest jednak procesem nieodwracalnym. Wstrzymanie wykonania decyzji jest instytucją służącą - w przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę - do powstrzymania procesu tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać, skutki o jakich mowa w ww. przepisie. Normalne następstwa procesu inwestycyjnego, chociaż przez osoby zainteresowane byłyby postrzegane jako negatywne, czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu.
Twierdzenie strony skarżącej, że naniesiona na projekt tzw. strefa wybuchu obejmuje znacznie większy obszar działki skarżącej, jak wynika z ustaleń organów, nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzająca projekt budowlany ma zatwierdzać projekt sporządzony przez osoby do tego przygotowane i za projekt odpowiedzialne. Ewentualna wadliwa realizacja procesu budowy, powinna być więc sygnalizowana odpowiedzialnym za to organom nadzoru budowlanego, które w ramach swoich kompetencji, w przypadku stwierdzenia takich nieprawidłowości, powinny temu przeciwdziałać.
Mając na uwadze powyższe, trzeba wskazać, że pełnomocnik skarżącej wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała zatem okoliczności uzasadniających ten wniosek w świetle powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a., lecz podniosła argumenty merytoryczne dotyczące zaskarżonego aktu. W tej sytuacji podnieść należy, iż na tym etapie postępowania Sąd nie odnosi się merytorycznie do przedmiotu sprawy, a bada jedynie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Brak uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, czy też innego aktu podjętego w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy powoduje, że Sąd nie może dokonać merytorycznej oceny wniosku.
Ponadto Sąd w niniejszej sprawie nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie natomiast z art. 61 § 6 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skutek ten wywołuje każde orzeczenie kończące postępowanie, a więc zarówno wyrok uwzględniający skargę, jak i oddalający ją, a także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku (art. 152 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.