Uzasadnienie
W dniu 20 sierpnia 2018 r. (data nadania – k. 10 akt sądowych) A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na niewykonanie przez Prezydenta Miasta L. (reprezentowanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie [...] wyroku powyższego Sądu z dnia 18 czerwca 2018 r. sygn. akt II SAB/Lu [...], zobowiązującego Prezydenta Miasta L. do załatwienia wniosku A. K. z dnia 10 lutego 2016 r. (w przedmiocie wypłaty zasiłku stałego), w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Korzystając w uprawnienia przewidzianego w powyższym przepisie należy mieć jednak na względzie, że wyrok wydany przez wojewódzki sąd administracyjny pozostaje, do momentu upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a w razie jej wniesienia do momentu jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, nieprawomocny, a zatem do czasu uprawomocnienia nie wywołuje skutków prawnych (zob. szerzej: R. Hauser, M. Wierzbowski Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 543). Oznacza to, że obowiązek wykonania wyroku staje się aktualny dopiero z chwilą jego uprawomocnienia się.
W konsekwencji skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, złożona na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a może dotyczyć wyłącznie wyroku prawomocnego, czyli takiego, który podlega wykonaniu. A contrario skarga na niewykonanie wyroku, który nie stał się jeszcze prawomocny, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Taka zaś sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2018 r. sygn. akt II SAB/Lu 99/18, którego dotyczy przedmiotowa skarga A. K., nie uzyskał dotychczas waloru prawomocności, albowiem w ustawowym terminie Prezydent Miasta L. od orzeczenia tego złożył skutecznie skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny (k. 74 i nast. akt sądowych w sprawie II SAB/Lu 99/18). Tym samym obowiązek nałożony na Prezydenta Miasta L. powyższym wyrokiem, nie stał się jeszcze wymagalny i organ ten obecnie nie może ponosić odpowiedzialności za jego niewykonanie.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.