Uzasadnienie
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi (art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy podlega odrzuceniu z uwagi na oczywisty brak po stronie B. G. interesu prawnego we wniesieniu tej skargi, co zostało wskazane w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2010 r.
Stąd, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, należało odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w oparciu o dyspozycję art. 247 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.