Uzasadnienie
Wojewódzki Sądu Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r. oddalił skargę M.S. złożoną w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie. W dniu 30 stycznia 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie z dnia 27 stycznia 2014 r. informujące, że w rozpoznawanej sprawie ustanowiono adwokata dla skarżącej w osobie adwokata J.P..
W dniu 12 lutego 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 14 listopada 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin.
Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia tej skargi, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem (por. postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., I CZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7, uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 17 lutego 2009 r., III CZP 117/08, ONSC 2009, nr 7-8, poz. 91; B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 283 i n.).
Wniosek złożony przez skarżącą odpowiada wymogom określonym we wskazanych przepisach. Strona wniosła go w terminie, dopełniając jednocześnie czynność, której nie dokonała w wyznaczonym terminie, a także uprawdopodobniła okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik, po otrzymaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. informacji, że został wyznaczony przez organ samorządu adwokackiego pełnomocnikiem skarżącej oraz po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 31 stycznia 2014 r., wniósł skargę kasacyjną w dniu 12 lutego 2014 r.
Z tych względów i na podstawie powołanego art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.