Uzasadnienie
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, a także gdy skarga podlega odrzuceniu.
W rozpatrywanej sprawie istnieją przesłanki do odrzucenia skargi, bowiem J. N., wnosząc skargę nie dołączył jej odpisów i załączników w odpowiedniej ilości, do czego był zobowiązany zgodnie z art. 47 § 1 ppsa. Skarżący wezwany, w trybie art. 49 § 1 ppsa do uzupełnienia skargi pod rygorem jej odrzucenia, braków tych nie uzupełnił, mimo upływu zakreślonego terminu, co stanowi podstawę do jej odrzucenia w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Istnienie przesłanek do odrzucenia skargi wyklucza więc możliwość przyznania skarżącemu prawa pomocy zgodnie z art. 247 ppsa.
Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.