Uzasadnienie
Pismem z 7 lutego 2020 r. J. W. wystąpił o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1177/03. W piśmie skarżący powołał się na okoliczność podpisania przez Prezydenta RP "ustawy – nowelizacji o reformie sądownictwa". Wskazał również na (wadliwe jego zdaniem) postanowienie z 25 kwietnia 2005 r., wydane w sprawie II SA/Lu 1177/03, dotyczącej odmowy przyznania uprawnień kombatanckich, którym to postanowieniem Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku z 16 września 2004 r. Podniósł, że Prokuratura Rejonowa [...] uznała go pokrzywdzonym w sprawie. Zażądał "naprawienia szkody przez WSA w Lublinie w ww. sprawie".
Zarządzeniem z 19 listopada 2020 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, poprzez: wskazanie i uzasadnienie ustawowej podstawy wznowienia, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, określenie żądania w zakresie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na wezwanie sądu, udzielonej w terminie otwartym, skarżący poinformował, że żąda wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Zdaniem skarżącego zostały ujawnione nowego dowody, z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu, świadczące o tym, że skarżący był prześladowany w okresie II wojny światowej i poniósł w związku z tym uszczerbek na zdrowiu. Z tego tytułu zostało mu wypłacone przez stronę niemiecką stosowne odszkodowanie. Skarżący wyjaśnił ponadto, że termin 3-miesięczny na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego należy jego zdaniem liczyć od dnia wejścia w życie ustawy o reformie sądownictwa, uchwalonej w grudniu 2019 r. i podpisanej w styczniu 2020 r. przez Prezydenta RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że została wniesiona po upływie terminów wskazanych w ustawie.
Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Ponadto, w świetle art. 278 p.p.s.a., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżący wskazał jako podstawę żądania wznowienia postępowania sądowego art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Z argumentacji podniesionej przez skarżącego wynika, że doszło do wykrycia nowych środków dowodowych, z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu, a są nimi dokumenty potwierdzające otrzymanie odszkodowania od strony niemieckiej za prześladowania w okresie II wojny światowej. Z dołączonych do pisma procesowego z 25 lutego 2020 r. dokumentów wynika rzeczywiście, że takie odszkodowanie skarżący otrzymał, jednakże pismo z niemieckiego Ministerstwa Finansów (Bundesministerium der Finanzen) w tej sprawie nosi datę 12 lipca 2016 r. O powoływanej podstawie wznowienia skarżący wiedział już zatem w 2016 r., nie sposób więc uznać, że zachował termin procesowy do żądania wznowienia postępowania, wynikający z art. 277 p.p.s.a.
Z kolei powoływana przez skarżącego okoliczność podpinania przez Prezydenta RP ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 190) nie mieści się w żadnej z podstaw wznowienia postępowania sądowego wskazanej w ustawie.
Ponadto, skarga o wznowienie postępowania została złożona po upływie 5-letniego, materialnoprawnego terminu, o którym mowa w art. 278 p.p.s.a. Sprawa o sygn. akt II SA/Lu 1177/03, której dotyczy żądanie wznowienia postępowania, została zakończona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 16 września 2004 r. Skarga kasacyjna od tego wyroku została odrzucona wspomnianym wyżej postanowieniem z 25 kwietnia 2005 r. Z uwagi na przytoczoną wyżej treść art. 278 p.p.s.a., po upływie 15 lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1177/03. Trzeba przy tym odnotować, że termin 5-letni z art. 278 p.p.s.a. nie miałby zastosowania, gdyby podstawą wznowienia była okoliczność, że strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.). Jest to jednak zupełnie inna podstawa wznowienia, niż wskazana przez skarżącego.
Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.