Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Burmistrz odmówił przyznania D. G. zasiłku celowego na pokrycie kosztów ekspertyzy aparatu słuchowego. W uzasadnieniu podano, że wnioskodawca jest osobą samotnie gospodarującą, niepełnosprawną w stopniu lekkim, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,1955 ha przeliczeniowego oraz zasiłku okresowego. Dochód ten nie przekracza kryterium ustawowego określonego w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Z tego powodu udzielono mu we wrześniu 2008 r. pomocy w formie zasiłku celowego na zakup żywności w kwocie 100 złotych, odmówiono jednak sfinansowania kosztów ekspertyzy aparatu słuchowego. Organ zaznaczył, że wprawdzie zgodnie z art. 39 ust.1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy przyznaje się na zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, to jednak osoby ubiegające się o pomoc społeczną zobowiązane są przede wszystkim do wykorzystania własnych uprawnień, zasobów i możliwości.
W tym przypadku wykonanie ekspertyzy aparatu słuchowego możliwe jest w ramach przysługującej stronie gwarancji, zgodnie z którą raz na trzy miesiące można dokonać nieodpłatnego przeglądu aparatu wraz z podaniem wskazówek co do jego użytkowania i konserwacji. Organ podkreślił, że strona odmówiła dostępu do karty gwarancyjnej z uwagi na koniec okresu gwarancyjnego, informując jednocześnie, że przez okres 5 lat aparat podlega serwisowi. Zaznaczono, że decyzją z dnia [...] stronie został przyznany zasiłek celowy na pokrycie kosztów przejazdu w celu zawiezienia i odebrania aparatu z serwisu w wysokości 24 złotych.
Po rozpoznaniu odwołania D. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji Kolegium podkreśliło, że strona nie współdziała z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu jej trudnej sytuacji życiowej, a w ten sposób oceniono odmowę przedstawienia karty gwarancyjnej aparatu słuchowego. Skoro strona domagała się przyznania zasiłku na przeprowadzenie ekspertyzy organ powinien mieć możliwość oceny, czy nie jest możliwe jej wykonanie w inny sposób, tym bardziej, że wnioskodawca składał sprzeczne wyjaśnienia co do przysługującego terminu gwarancji. Zaznaczono, że pismem z dnia 17 sierpnia 2009 r. strona poinformowała organ I instancji, że G. A. S. w Ł. zawiadomiła go o konieczności dostarczenia aparatu do L. Na ten cel zostały przyznane środki w kwocie 24 złotych. Wobec wniosku strony o przyznanie środków na zawiezienie aparatu do serwisu brak było podstaw do pokrywania kosztów samej ekspertyzy, skoro umożliwiono zbadanie aparatu w ramach posiadanych przez stronę uprawnień.
Na decyzję Kolegium D. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podał, że w związku z brakiem możliwości technicznych i uwstecznieniem nie jest w stanie uzasadnić skargi szczegółowo.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 39 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U z 2009r. Nr 175, poz. 1362), w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Według natomiast art. 39 ust. 2 tej ustawy zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Ustalenie, że osoba ubiegająca się o świadczenia z pomocy społecznej spełnia kryteria ustawowe, uprawniające ją do świadczeń z pomocy społecznej nie oznacza jednak, że pomoc taka zostanie jej udzielona. Jak podkreśla się bowiem w orzecznictwie, przyznanie zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, co oznacza załatwienie sprawy zgodnie ze słusznym interesem obywatela, o ile nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny i możliwości organu w zakresie posiadanych uprawnień i środków (por. wyrok WSA w Warszawie z 14 lutego 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1825/05, publ.: LEX nr 194040).
Nawet zatem w przypadku spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek przyznania zasiłku, organ może orzec o odmowie jego przyznania. Z treści wywiadów środowiskowych znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżący mieszka samotnie, jest bezrobotny, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,1955 ha przeliczeniowego, jest osobą o lekkim stopniu niepełnosprawności, wymagającą pomocy. Z tych powodów od kilku lat objęty jest szeroko rozumianą pomocą świadczoną przez Ośrodek Pomocy Społecznej w ramach której udzielane są mu różnego rodzaju świadczenia pieniężne przeznaczone na zakup żywności, opału, odzieży, obuwia, środków higienicznych, butli z gazem, pokrycie dojazdów na poszukiwanie pracy, pokrycie faktur za dostawę energii elektrycznej, pokrycie części kosztów zakupu aparatu słuchowego, baterii umożliwiających jego funkcjonowanie czy zakupu paliwa. Bez wątpienia udzielane skarżącemu świadczenia nie są wystarczające, jednak rolą pomocy społecznej nie jest zaspokajanie wszystkich potrzeb osób ubiegających się o pomoc i to w pełnej wysokości.
Nie ma powodu do zarzucenia organom, że odmowa przyznania kolejnego zasiłku celowego jest dowolna. Zauważyć należy, że w toku postępowania nigdy nie kwestionowano konieczności sporządzania ekspertyzy aparatu słuchowego, jako mieszczącej się w kategoriach potrzeb niezbędnych skarżącego. Nie można jednak odmówić racji organom, które uważają, że skoro stosowna ekspertyza może zostać wykonana w ramach przysługujących skarżącemu uprawnień z tytułu zakupu aparatu, to nie ma potrzeby finansowania jej ze środków pomocy społecznej. Skarżący w piśmie z dnia 17 sierpnia 2009 r. opisując swoją chorobę niedosłuchu oraz zasady obsługi samego aparatu wskazał jedynie na konieczność jego dostarczenia do oddziału firmy G., na którą to podróż także przyznano skarżącemu zasiłek celowy. Brak jest natomiast podstaw do uwzględnienia przez organ pomocy społecznej wszelkich żądań finansowych związanych z eksploatacją aparatu.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) skargę należało oddalić.