Uzasadnienie
Skarżąca, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnim, bezrobotnym, bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych synem, z którym utrzymuje się z renty rodzinnej w kwocie [...]złotych netto oraz wynajmu banneru, co przynosi miesięcznie kwotę [...]złotych. Na stałem miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącej składają się wydatki na gaz w kwocie [...]złotych, za wodę w kwocie [...]złotych, za energię elektryczną w kwocie [...]złotych, za wywóz śmieci w kwocie [...]złotych oraz spłata pożyczki w kwocie [...]złotych. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 80 m2 o wartości [...] złotych, nieruchomości rolnej o powierzchni 0,72 ha, leśnej o powierzchni 0,70 ha, udziału w [...] części w nieruchomości o powierzchni 1,56 ha o wartości [...] złotych.
W piśmie z dnia 7 września 2016 r. skarżąca oświadczyła, że z tytułu wynajmu banerów wynagrodzenie otrzymuje raz na rok w kwocie [...]złotych a za drugi otrzymuje raz na pół roku w kwocie [...]złotych. Skarżąca oświadczyła również, że na żywność wydaje wszystko to co pozostaje po opłaceniu rachunków, a jak zaznaczyła kwoty te nie są wielkie.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W sprawie niniejszej skarżona jest decyzja dotycząca choroby zawodowej. Artykuł 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowi zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących m.in. chorób zawodowych.
Zatem skarżąca kwestionując w niniejszym postępowaniu decyzję dotyczącą choroby zawodowej jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zbędne jest więc rozpoznanie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a, jak orzeczono w punkcie II postanowienia.
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy powinien być więc traktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżąca wykazała, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i syna nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z wyboru. Całość dochodu gospodarstwa domowego skarżącej pochłaniają bowiem wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego.
Zatem pomniejszenie dochodów skarżącej o jakąkolwiek kwotę uniemożliwi pokrycie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. Tym samym powodując w nich uszczerbek. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o czym orzekł w punkcie I postanowienia.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 249a p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.