Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 września 2022 r., znak: SKO.41/2691/LI/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpoznaniu wniosku J. P. i S. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 11 maja 2022 r., znak: SKO.41/973/LI/2022 odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 19 listopada 2012 r. nr 352/12, znak: BK.6730.1.205.2012 wydanej przez Wójta Gminy K. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej z dwoma garażami w bryle budynku na działce o nr ewid. [...], położonej w K. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie została zaskarżona przez J. P. i S. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W skardze decyzji zarzucono:
- 1. art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 144 k.c. w zw. z art. 222 §2 k.c. przez błędną jego wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że stopień wadliwości decyzji Nr 352/12 wydanej dnia 19 listopada 2012r. ustalającej warunki zabudowy działki nr ewid. [...], położonej w K. nie uzasadnia stwierdzenia jej nieważności;
- 2. art. 61 ust. 1 pkt. 1-5 ustawy z dnia 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez błędną jego wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że określone kwestionowaną decyzją warunki zabudowy działki nr ewid. [...], położonej w K., polegające na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej z dwoma garażami w bryle budynku wraz z infrastrukturą niezbędną do funkcjonowania projektowanej inwestycji spełniają kryteria określone normą prawną zawartą w ww. przepisie, a zatem, iż wydana przez Organ decyzja nie jest wadliwa w stopniu rażącym, a tym samym nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia jej nieważności.
Wskazując na takie zarzuty w skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z przyczyn procesowych.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze.
Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej uchylenie, gdyż przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana została w wyniku złożonego przez skarżących wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem zaskarżenia decyzji samorządowych kolegiów odwoławczych, które wydane zostały w pierwszej instancji i od których nie służy odwołanie.
W sytuacji, gdy samorządowe kolegium odwoławcze rozstrzyga sprawę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w jego składzie nie powinien orzekać członek kolegium, który brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wynika to wprost z art. 27 § 1a k.p.a., który stanowi, że członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem.
W wydaniu decyzji objętej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. decyzji z dnia 11 maja 2022 r., znak: SKO.41/973/LI/2022 odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji, brał udział J. R., który był członkiem trzyosobowego składu orzekającego w tej sprawie (k.36-46 akt administracyjnych).
J. R. brał udział także w składzie Kolegium, które orzekało w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. w wydaniu decyzji z dnia 14 września 2022 r., znak: SKO.41/2691/LI/2022 (k.67 akt administracyjnych).
Powyższe było nieprawidłowe albowiem ten członek składu orzekającego podlegał wyłączeniu.
Powyższe stanowiło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpozna go w składzie innym, niż skład który brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jako, że uchylenie zaskarżonej decyzji nastąpiło z uwagi na naruszenie przepisów postępowania – niewłaściwą obsadę składu orzekającego Kolegium, za niedopuszczalne uznać należy odnoszenie się do merytorycznych przesłanek wydania zaskarżonej decyzji.
In generali zwrócić należy jednak uwagę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu na konieczność stosowania tych samych zasad i kryteriów przy rozpoznawaniu wszystkich spraw dotyczących stwierdzania nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.
Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie z urzędu, z racji rozpoznawania innych spraw, w których również orzekało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, wiadomym jest, że w innej sprawie o zbliżonym stanie faktycznym i prawnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie stwierdziło nieważność decyzji o warunkach zabudowy (sprawa sygn. akt II SA/Lu 791/22 WSA w Lublinie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 września 2022 r., nr SKO.41/2472/LI/2022).
Jak się wydaje stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy jest zbliżony albowiem zarzucane przez skarżących nieprawidłowości dotyczą między innymi kwestii właściwego określenia wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy oraz pominięcia ustalenia jednego z obligatoryjnych wskaźników kształtowania zabudowy, jakim zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pozostaje określenie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki.
Zaznaczyć przy tym należy, że merytoryczna ocena tych okoliczności należy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, które ponownie będzie orzekać w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.