Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 113 § 2 w związku z art. 144 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uwzględnienia wniosku W. W. o uzupełnienie postanowienia tego organu z dnia [...] r., znak: [...] w zakresie nazwy organu, do którego można wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W treści postanowienia, które zostało doręczone W. W. w dniu 7 października 2009 r., zawarte było pouczenie o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia
W dniu 6 listopada 2009 r. W. W. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na powyższe postanowienie, podnosząc, iż zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem, gdyż, wbrew jego wnioskowi, wydane zostało w oparciu o art. 113 § 2 k.p.a., nie zaś art. 111 k.p.a.
Skarga została nadana przez Sąd na adres organu administracyjnego w dniu 12 listopada 2009 r.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie.
Sąd zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, a ponadto wniesiona z uchybieniem terminu.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o art. 113 § 2 k.p.a. W myśl art. 113 § 3 k.p.a. przysługuje na nie zażalenie.
W związku z tym, iż postanowienie to wydane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zastosowanie ma art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., zgodnie z którym, od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu, nie zwracając się uprzednio do samorządowego kolegium odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W związku z tym, iż skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał toku postępowania przed organem administracji, skarga do sadu administracyjnego jest niedopuszczalna i, jako taka, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Ponadto skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
W przedmiotowej sprawie termin do złożenia skargi, liczony od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia (7 października 2009 r.), upłynął w dniu 7 listopada 2009 r.
Skarżący nadał skargę bezpośrednio na adres Sądu w dniu 6 listopada 2009 r., skarga wpłynęła do Sądu w dniu 10 listopada 2009 r., po czym Sąd przekazał skargę właściwemu organowi w dniu 12 listopada 2009 r.
O zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji (postanowienie SN z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97).
W związku z tym, iż skarga została nadana na adres właściwego organu w dniu 12 listopada 2009 r., należy uznać ją za złożoną po upływie terminu do jej wniesienia, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Wymaga podkreślenia, iż z uwagi na to, że skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 10 listopada 2009 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd nie miał możliwości nadać jej we właściwym terminie na adres organu administracji publicznej, którego działanie było przedmiotem skargi.
W tym miejscu wskazać należy, iż błędne pouczenie przez organ o trybie zaskarżenia orzeczenia może stanowić podstawę uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.