Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalił skargę R. K. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego usytuowania placu zabaw.
W dniu 9 lutego 2018 r. (data nadania – k.
- 92) skarżący złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od ww. wyroku.
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił ww. skargę kasacyjną jako niedopuszczalną ze względu na niezachowanie przymusu adwokackiego (radcowskiego), określonego w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.".
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu prawidłowo w dniu 1 marca 2018 r. (potwierdzenie odbioru – k. 99).
W dniu 7 marca 2018 r. (data nadania – k. 123) R. K. złożył bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z 6 marca 2018 r., w nagłówku którego wskazał: "Dot. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 lutego 2018 r.". W treści tego pisma skarżący stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie "dokonał zablokowania" jego skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 grudnia 2017 r. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 21 lutego 2018 r. i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.
Jednocześnie podtrzymał żądanie uchylenia wyroku z dnia 13 grudnia 2017 r. oraz uchylenia zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego usytuowania placu zabaw, podtrzymując zarzuty co do prawidłowości tych rozstrzygnięć.
Powyższe pismo Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 16 marca 2018 r. (prezentata – k. 101) przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przedmiotowe pismo zakwalifikował jako zażalenie na postanowienie z dnia 21 lutego 2018 r., orzekające o odrzuceniu skargi kasacyjnej (zarządzenie z dnia 26 marca 2018 r. – k. 124).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Rozpoznając zażalenie R. K. należy stwierdzić, że podlega ono odrzuceniu, jako niedopuszczalne z dwóch powodów.
Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
§ 4 tego przepisu stanowi natomiast, że zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
W tym miejscu należy również powołać przepis art. 195 § 1 p.p.s.a., który przewiduje, że akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że zażalenie od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu, który je wydał, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, a jeżeli przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odrzucenie skargi kasacyjnej, dodatkowym wymogiem zażalenia jest obowiązek sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego).
W niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 21 lutego 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, w tym o wymogu adwokackim (radcowskim), zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 1 marca 2018 r. Termin do wniesienia przez skarżącego zażalenia na to postanowienie upływał zatem w dniu 8 marca 2018 r. Skarżący wprawdzie przesłał przedmiotowe zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego już w dniu 7 marca 2018 r., jednak nie może to stanowić o zachowaniu przez niego ustawowego terminu do dokonania tej czynności, gdyż powinien był on zażalenie to złożyć za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skoro zaś właściwemu Sądowi przedmiotowe zażalenie przekazane zostało – jak wynika z akt sprawy – dopiero w dniu 16 marca 2018 r., uznać należy, że termin do jego wniesienia nie został zachowany.
O konieczności odrzucenia przedmiotowego zażalenia, sporządzonego przez R. K. osobiście, decyduje również okoliczność, iż skarżący nie jest adwokatem ani radcą prawnym, ani też nie należy do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. W świetle § 1 tego artykułu skarżący nie jest zatem uprawniony do samodzielnego sporządzenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.
Mając na względzie, że w treści przedmiotowego zażalenia skarżący nadmienił, iż ma 77 lat i utrzymuje się z emerytury, która nie pozwala mu na samodzielne pokrycie kosztów ustanowienia w niniejszej sprawie profesjonalnego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej, ubocznie należy zwrócić uwagę, że skarżącemu przysługuje prawo do zwrócenia się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata bądź radcy prawnego. Podkreślić należy, że skarżący o uprawnieniu tym został pouczony wraz z doręczeniem mu pierwszego pisma w sprawie, tj. w piśmie z dnia 23 sierpnia 2017 r. doręczonym razem z odpisem odpowiedzi na skargę. Wniosek o prawo pomocy należy złożyć bezpośrednio do Sądu na urzędowym formularzu (druk "PPF").
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.