Uzasadnienie
Wobec wystąpienia ze skargą na drogę postępowania sądowoadministracyjnego, zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 września 2005r., do skarżących zostało skierowane pisemne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi we wskazanej kwocie i z zakreśleniem ustawowego terminu na wykonanie tej czynności proceduralnej oraz pouczeniem o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Korespondencja sądowa z wezwaniem do wykonania tegoż proceduralnego obowiązku została doręczona dorosłemu domownikowi każdego ze skarżących w dacie 15 września)05r., zgodnie z zapisem widniejącym na dowodzie doręczenia dołączonym do akt niniejszego postępowania.
Zakreślony każdemu ze skarżących termin upłynął bezskutecznie, co stwierdza notatka urzędowa z dnia 05 października 2005r., sporządzona w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej zważył, co następuje
Tryb zrealizowany dotychczas w rozważanym procedowaniu sądowoadministracyjnym wyczerpuje hipotezę art. 220 § 1 oraz wymogi stanowione dla doręczenia korespondencji sądowej, w myśl art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdy bezczynność skarżących w następstwie czyni zasadnym zastosowanie dyspozycji art. 220 § 3 przywołanej na wstępie rozważań ustawy, stanowiącej rygor odrzucenia skargi.
Z tych względów, na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.