Uzasadnienie
M. M. (reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata K. G.) wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. (data wpływu – [...] grudnia 2021 r.) pełnomocnika skarżącej oświadczył w jej imieniu, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też, uwzględniając oświadczenie złożone w imieniu skarżącej przez jej pełnomocnika, postępowanie w sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.