Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Lu 80/17 skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na brak środków pieniężnych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zasadą generalną obowiązującą w procedurze sądowoadministracyjnej jest odpłatność postępowania (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej powoływanej jako P.p.s.a.). Ustawodawca przewidział jednakże odstępstwa od tej zasady, polegające na zwolnieniu od obowiązku uiszczania kosztów sądowych pewnych kategorii podmiotów i spraw. Przywołana ustawa przewiduje dwa rodzaje zwolnień od kosztów sądowych, tj. zwolnienie z mocy ustawy i zwolnienie przyznane przez sąd (referendarza sądowego). Zwolnienia ustawowe zostały wymienione w art. 239 P.p.s.a., który to przepis wprowadza podmiotowe i przedmiotowe zwolnienia od kosztów sądowych. Wśród spraw, co do których stosuje się zwolnienia przedmiotowe znalazły się sprawy z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zgodnie bowiem z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Skoro zatem skarżąca z mocy ustawy, jako osoba skarżąca decyzję organu dotyczącą zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej została zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, to postępowanie z jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Takie postępowanie podlega zaś umorzeniu na podstawie art. 249a P.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższe, referendarz sądowy działając na podstawie przywołanych przepisów orzekł jak na wstępie.