Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2015 r. Sąd odrzucił skargę R. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...].
Powyższe postanowienie Sądu zostało z urzędu doręczone skarżącej wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia w dniu 26 listopada 2015 r. (potwierdzenie odbioru – k. 38 akt sądowych).
W dniu 29 maja 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do doręczenia tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Wniosek ten uzasadniła złym stanem zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).
Stosownie zaś do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w szczególności wówczas, gdy wniosek ten został złożony pomimo tego, że strona nie uchybiła terminowi, albowiem w takim przypadku nie można mówić, że strona "nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym" w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II GZ 519/12).
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że wskazane wyżej postanowienie Sądu z dnia 12 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi podlegało doręczeniu skarżącej z urzędu wraz z pisemnym uzasadnieniem (art. 163 § 2 P.p.s.a.). To oznacza, że doręczenie skarżącej odpisu tego postanowienia z uzasadnieniem nie było uzależnione od uprzedniego złożenia przez nią wniosku w tym przedmiocie. Oczywiste jest więc, że w niniejszej sprawie nie rozpoczął biegu termin do dokonania przez skarżącą tej czynności procesowej, które obecnie mógłby zostać przywrócony.
Z tych względów i podstawie art. 88 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.