Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] listopada 2020r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze - na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - zawiesiło postępowanie administracyjne do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r., znak: [...]
W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że w dniu 19 października 2020 r. (wpływ 21 października 2020 r.) T. W. skierowała do organu wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r., znak: [...], na podstawie której organ odwoławczy przyznał jej odpłatne częściowo usługi opiekuńcze świadczone w miejscu zamieszkania w wymiarze 3 dni w tygodniu, z wyłączeniem sobót, niedziel i dni świątecznych, w ilości 2 godz. dziennie, od dnia 20 sierpnia 2020 r. do dnia 9 października 2020 r., w wymiarze po 3 godziny dziennie od poniedziałku do piątku (z wyłączeniem sobót, niedziel i dni świątecznych) w okresie od 12 października 2020 r. do 31 grudnia 2020 r., wskazując, że pełny koszt jednej godziny usługi wynosi 26 zł.
Kolegium wyjaśniło, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. wznowiło postępowanie, w którym wydało powyższą decyzję z [...] października 2020r.
Następnie Kolegium wyjaśniło, że T. W. niezależnie od wniosku o wznowienie, na powyższą decyzję wniosła także skargę do WSA w Lublinie i postępowanie w tej sprawie się toczy pod sygn. akt II SA/Lu 717/20. Rozstrzygnięcie Sądu w tej sprawie stanowi - zdaniem Kolegium - zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., dlatego niniejsze postępowanie podlegało zawieszeniu.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze T. W. zarzuciła, że zawieszenie postępowania ma na celu odwleczenie załatwienia sprawy dotyczącej decyzji ważnej do [...] grudnia 2020 r.
Podniosła, że ze względu na jej zły stan zdrowia, po wznowieniu organ powinien niezwłocznie uchylić kwestionowaną decyzję własną, a przy ponownym orzekaniu o usługach opiekuńczych powinien uwzględnić złożoną przez skarżącą dokumentację medyczną stwierdzającą jej trwałą niezdolność do samodzielnej egzystencji na stałe.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że na wniosek organu i wobec niezgłoszenia sprzeciwu przez stronę skarżącą, sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.".
Sądy administracyjne co do zasady sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Rozpatrując skargę w niniejszej sprawie w takim zakresie Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązujących przepisów.
Postanowieniem tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło postępowanie wszczęte postanowieniem z dnia [...] listopada 2020r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego Kolegium z [...] października 2020r. z tego względu, że decyzja ta została wcześniej zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Kolegium stwierdziło, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed Sądem, niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania wznowionego.
Stanowisko Kolegium jest prawidłowe.
Kwestię relacji pomiędzy postępowaniem sądowoadministracyjnym a postępowaniem wznowieniowym (dotyczącymi tej samej decyzji) rozważał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II GPS 1/17. Sąd ten stwierdził, że w trakcie postępowania sądowo - administracyjnego można wszcząć postępowanie administracyjne w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania w sprawie kontrolowanego przez sąd rozstrzygnięcia, jednak organ administracji publicznej obowiązany jest zawiesić to postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowo - administracyjnego. NSA w uzasadnieniu uchwały wskazał, że wyraźnie uregulowano ustawowo metodę usuwania kolizji pomiędzy postępowaniami: sądowo- administracyjnym a administracyjnym nadzwyczajnym w sytuacji wcześniejszego wszczęcia drugiego z nich (art. 56 p.p.s.a.), poprzez obligatoryjne zawieszenie w takiej sytuacji postępowania przed sądem administracyjnym.
Również co do sytuacji odwrotnej, tzn. późniejszego wszczęcia postępowania nadzwyczajnego (tj. po wszczęciu postępowania sądowego) w celu uchylenia bądź zmiany decyzji będącej przedmiotem skargi, NSA stwierdził, że uzasadnione jest zawieszenie wznowionego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. NSA podkreślił, że jakkolwiek sąd administracyjny w granicach swojej kognicji z urzędu ocenia, czy zaskarżonego rozstrzygnięcia nie dotyka naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, to jednak wydanie prawomocnego orzeczenia przez sąd nie zawsze zamyka drogę do weryfikacji decyzji lub postanowienia w trybie nadzwyczajnym, choć oba postępowania pozostają ze sobą w ścisłym związku. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie stanowi więc podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania zakończonych zaskarżoną decyzją lub postanowieniem. Załatwienie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia przez organ będzie jednak możliwe dopiero po wydaniu przez sąd prawomocnego orzeczenia.
W niniejszej sprawie zachodziła sytuacja kolizji postępowania wznowionego i sądowo- administracyjnego.
T. W. w dniu 9 października 2020r. (data wpływu 14 października 2020r.) wniosła bowiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020r. (k.6) i sprawa z tej skargi toczy się pod sygn. akt II SA/Lu 717/20, natomiast wniosek o wznowienie złożyła 19 października 2020r. (k.11-13). W świetle przytoczonych przepisów i stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego niedopuszczalne było więc prowadzenie niniejszego postępowania, w konsekwencji organ prawidłowo wydał zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wydane zostało na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 68 ze zm.).