Uzasadnienie
Skarżący na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, dwojgiem niepełnoletnich dzieci oraz bratem, z którymi zamieszkuje w zabytkowej willi, której jest w 1/16 części współwłaścicielem. Skarżący wraz z rodziną utrzymuje się z dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej wynoszącego miesięcznie [...] złotych netto. Koszty utrzymania mieszkania wynoszą [...] złotych. Skarżący jest właścicielem samochodu osobowego m – ki Saab 93, rok produkcji 2003.
Skarżący wezwany do nadesłania oświadczenia oraz dokumentów źródłowych obrazujących wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego za okres ostatnich trzech miesięcy skierowanego na adres wskazany na druku PPF nie wykonał wezwania. Wezwanie mimo dwukrotnego awizowania i pozostawienia o tym informacji w drzwiach domu skarżącego nie zostało odebrane. Skarżący nie wykonał też ponownego wezwania przesłanego na adres wskazany w skardze. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie odebrała żona skarżącego. Ponowne wezwanie zobowiązywało skarżącego do przesłania oświadczenia oraz dokumentów źródłowych obrazujących wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego oraz oświadczenia wyjaśniającego jak użytkuje część domu wybudowanego przy ul. [...].
W toku postępowania sądowego złożone zostało do akt sprawy pismo Z. K. datowane na listopad 2015 r., w którym informuje on, że skarżący znajduje się w doskonałej sytuacji materialnej. Prowadzi bowiem działalność gospodarczą obejmującą wynajem pokoi w budynku przy ul. [...], parking przy ul. [...] w N., usługi Taxi oraz sprzedaż hurtową metali i rud.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Aby móc ocenić zasadność wniosku pod kątem wypełniania przesłanki przyznania prawa pomocy unormowanych w zacytowanym przepisie niezbędne są informacje o wysokości stałych miesięcznych kosztach utrzymania koniecznego.
Skarżący na druku PPF wymienia jedynie koszty utrzymania mieszkania. Nie wskazuje przy tym w jakich odstępach czasu wskazana tam kwota jest ponoszona. Nie można zatem ocenić, czy kwota ta ma charakter wydatków comiesięcznych, czy też ponoszona jest w innych odstępach czasu w związku z czym, nie można przypisać jej charakteru wydatków występujących każdego miesiąca. Skarżący nie wskazał również wysokości pozostałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego takich jak koszty wyżywienia, zakupu środków czystości i higieny osobistej. Nie może budzić zaś wątpliwości to, że tego rodzaju koszty tworzą stałe miesięczne koszty utrzymaniem koniecznego.
Skarżący nie wyjaśnił również jak użytkuje dom znajdujący się przy ul. [...] w N.. Z pisma Z. K. z listopada 2015 r. oraz dołączonych do niego zdjęć wynika zaś, że skarżący przy tej ulicy prowadzi odpłatny parking. Brak powyższych informacji powoduje, że w sprawie nie dysponujemy dokładnymi informacjami o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego oraz o jego sytuacji majątkowej. Jak wymaga tego art. 252 § 1 p.p.s.a. powinny być zaś one dokładne. Artykuł 255 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Niewypełnienie obowiązku, o którym stanowi art. 255 p.p.s.a. uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 828/11 – Lex nr 1069744; postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 885/11 – Lex nr 1069781 czy postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 553/11 – Lex nr 1107595). Stosownie bowiem do unormowania art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. to na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek dokładnego wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bądź, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z zestawienia brzmienia art. 252 § 1 p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym można jedynie wówczas, gdy strona dokładnie wykaże, w jakiej znajduje się sytuacji materialnej.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie udzielając informacji o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego oraz o wykorzystaniu części swojego majątku uniemożliwił ocenę tego, czy poniesienie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny. Tym samym nie można stwierdzić, aby wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy był zasadny.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.