Postanowienie WSA w Lublinie z 6 października 2006 r., II SA/Lu 809/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 6 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Starosty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu na budowę, udzielenia pozwolenia na budowę i orzeczenia o zmianie sposobu użytkowania obiektu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec przewodniczący

Uzasadnienie

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pełnomocnik skarżącej Z. D. wnosi o uchylenie w całości decyzji Starosty z dnia [...]. zatwierdzającej projekt budowlany, udzielającej pozwolenia na budowę i orzekającej zmianę sposobu użytkowania szklarni na budynek gospodarczo-magazynowy.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji, jednakże postanowieniem z dnia [...] Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania ze względu na naruszenie terminu do jego wniesienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podkreślając, że postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesienia odwołania było dwukrotnie awizowane i nie zostało odebrane. W dniu 21 lipca 2006 r. zostało zwrócone organowi administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).

W orzecznictwie przyjmuje się, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia jest spełniony także w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o niedopuszczalności odwołania albo o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Jednakże w sprawie niniejszej termin do wniesienia skargi na takie postanowienie upłynął w dniu 21 lipca 2006 r., a zatem przyjąć należy, że skarga na decyzję Starosty z [...]. również wpłynęła po terminie.

Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy należało postanowić jak wyżej.

jp