Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., odmawiającą przyznania E. J. jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka. Decyzja ta została doręczona jej pełnomocnikowi – ojcu A. J. w dniu 6 października 2008 r. (k.12 akt II instancji).
W dniu 6 listopada 2008 r. A. J., działając jako pełnomocnik skarżącej, złożył w jej imieniu skargę na powyższą decyzję Kolegium, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślił, iż córka nie mogła złożyć skargi w terminie, gdyż przebywała z nowonarodzonym dzieckiem za granicą (w Irlandii).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie oraz o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Kolegium brak jest podstaw do uwzględnienia tego wniosku, gdyż pełnomocnik skarżącej mógł wnieść skargę w tej sprawie bez konieczności uprzedniego uzgodnienia z mocodawczynią stanowiska w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżącej E. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako ustawa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2, 3 i 4 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, tj. złożyć skargę.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej – ojcu A. J. w dniu 6 października 2008 r. (k.12 akt II instancji). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi (określony w art. 53 § 1 ustawy) minął więc w dniu 5 listopada 2008 r., a skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia w dniu 6 listopada 2008 r.
W ocenie Sądu, okoliczności wskazane przez pełnomocnika skarżącej uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi. E. J., jak wynika z wyjaśnień jej pełnomocnika, nie miała możliwości złożenia skargi w terminie ustawowym, tj. do dnia 5 listopada 2008 r., gdyż przebywała za granicą i nie była w stanie nawiązać kontaktu z działającym w jej imieniu ojcem, który otrzymał zaskarżoną decyzję.
Należy podkreślić, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony wraz ze skargą w dniu 6 listopada 2008 r., tj. z zaledwie jednodniowym opóźnieniem. Wniosek ten złożony został w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu oraz złożył skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
Z tych względów i na podstawie art. 86 § 1 ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.