Uzasadnienie
J. S. i B. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 30 czerwca 2023 r. znak: IF-VII.7840.8.18.2023.AG w przedmiocie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2024 r. Sąd odrzucił skargę J. S.. Postanowienie to stało się prawomocne.
W dniu 1 marca 2024 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowego złożone w imieniu skarżącego B. S. przez jego pełnomocnika z urzędu adwokata E. C., zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – wobec złożenia przez pełnomocnika skarżącego jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu skargi – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.