Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie sposobu ustalenia wysokości i opłat za czynności wykonywane przez Inspekcję Weterynaryjną..
W skardze, obok zarzutów kwestionujących ww. decyzję, strona skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższy wniosek strona skarżąca uzasadniła tym, iż w przypadku natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody w postaci istotnego pogorszenia sytuacji finansowej. Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe wskazało na pogłębiające się problemu finansowe wynikające z trudności w egzekwowaniu należności od kontrahentów oraz pogłębiającego się kryzysu gospodarczego. Strona skarżąca podniosła, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji, którą na stronę nałożono obowiązek uiszczenia zobowiązania w kwocie 71.856,00 zł, niesie za soba niebezpieczeństwo w postaci utraty płynności finansowej firmy, co z kolei skutkowałoby koniecznością redukcji etatów pracowniczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] r., Nr [...] uchylił decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w części dotyczącej zobowiązania za lata 2006 i 2007, utrzymując jednocześnie w mocy obowiązek uiszczenia zobowiązania za lata 2008, 2009 2010 i I-szej połowy 2011 r. w kwocie 71.856,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 28 lipca 2011 r. do dnia uregulowania należności.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).
Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06).
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazuje okoliczności, które w całokształcie uzasadniają przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Trudno bowiem nie zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, iż natychmiastowa spłata należności w kwocie 71.856,00 zł, w sytuacji, gdy firma znajduje się w kryzysie finansowym wynikającym z trudności w wyegzekwowaniu należności od kontrahentów w łącznej kwocie 182.893,07 zł (co strona wykazała w załączonych dokumentach) oraz pogłębiającej się recesji na rynku gospodarczym, niesie za sobą niebezpieczeństwo w postaci utraty płynności finansowej firmy. Z uwagi na fakt, iż przedsiębiorstwo zatrudnia ok. 150 pracowników, utrata płynności finansowej przez firmę mogłaby się wiązać z koniecznością redukcji etatów, jak również w inny sposób zakłócić funkcjonowanie przedsiębiorstwa, np. poprzez uniemożliwienie terminowych spłat zobowiązań. W ocenie Sądu skutki zaistnienia powyższych okoliczności mogłyby się okazać nieodwracalne nawet w przypadku późniejszego uwzględnienia skargi.
Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącemu tymczasową ochronę jego praw, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
W związku z powyższym należało orzec, jak w sentencji postanowienia.