Uzasadnienie
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydwnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149).
W rozpatrywanej sprawie nieprofesjonalny pełnomocnik skarżącego T. L. wraz z uzasadnionym wnioskiem o przywrócenie terminu uiściła wymagany wpis od skargi oraz dołączyła odpisy skargi. Poza tym strona w uzasadnieniu wniosku podniosła, iż nie ponosi winy w uchybieniu przedmiotowego terminu i wskazała, że w okresie awizowania przesyłki (wezwania do uzupełnienia braków skargi) przebywała na delegacji służbowej zagranicą (co potwierdza pracodawca w zaświadczeniu z dnia 17 kwietnia 2008 r.).
Sąd jednak powziął wątpliwość, co do terminu ustania przyczyny uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi (tj. dowiedzenia się o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu) i zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2008 r. wezwał stronę do wskazania tego terminu. T. L. w piśmie z dnia 23 grudnia 2008 r. (data stempla pocztowego) sprecyzowała, że o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu dowiedziała się podczas rozmowy telefonicznej z sekretariatem WSA w Lublinie, a to miało miejsce, jak wskazała, około 2-3 dni przed sporządzeniem wniosku, czyli w dniu 21 kwietnia 2008 r., (w dniu 22 kwietnia 2008 r. nadany w punkcie pocztowym).
Biorąc pod uwagę fakt, że pełnomocnik skarżącego T. L. jest pełnomocnikiem nieprofesjonalnym, niezależnie od braku precyzji w jej wyjaśnieniach odnośnie do przyczyny oraz terminu ustania przyczyny uchybienia terminu, Sąd uznał, biorąc także pod uwagę stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 16 października 2008 r. (II OZ 1063/08), uchylającym wcześniejsze postanowienie WSA w Lublinie z dnia 25 czerwca 2008 r., odrzucające przedmiotowy wniosek, że układ wskazanych dat uzasadnia przyjęcie, iż strona skarżąca uprawdopodobniła zachowanie siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe rozważania, Sąd przyjął, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki przywrócenia stronie terminu do uiszczenia wpisu i nadesłania 6 egzemplarzy odpisów skargi i działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.