Uzasadnienie
W dniu 16 września 2014 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 420/13, oddalającym skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie
Na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 13 listopada 2014 r. ustanowiona w sprawie II SA/Lu 420/13 pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. T., została wezwana przez Sąd do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych powyższej skargi o wznowienie postępowania poprzez uzasadnienie powołanej w niej podstawy wznowienia (art. 273 § 1 pkt 2, art. 273 § 2 i 274 p.p.s.a.), uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowania terminu do złożenia przedmiotowej skargi o wznowienie, jak również sprecyzowanie, czy strona skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też jego zmiany - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 grudnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 22).
W dniu 15 grudnia 2014 r. (data nadania) radca prawny M. T. złożyła pismo, w którym wskazała, że skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości. Ponadto wyjaśniła, że podane w przedmiotowej skardze artykuły p.p.s.a. dotyczą także innych spraw wymienionych w tej skardze a uchybienie terminowi złożenia skargi o wznowienie postępowania nastąpiło wskutek długotrwałej choroby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W myśl zaś art. 279 § 1 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania - oprócz elementów pisma procesowego wymienionych w art. 46 p.p.s.a. - powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Te dodatkowe, wymienione wyżej elementy skargi o wznowienie kształtują szczególną, obligatoryjną treść tej skargi, pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia (por. H. Knysiak – Molczyk [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2009, s. 931).
Z uwagi na to, że skarga T. W. - poza lakonicznym powołaniem w jej treści poszczególnych przepisów p.p.s.a. jako podstawy wznowienia - nie zawierała jednoznacznego uzasadnienia podstawy wznowienia, jak też nie przedstawiono w niej okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia oraz nie sprecyzowano, czy skarżąca domaga się zmiany, czy też uchylenia zaskarżonego wyroku, reprezentujący skarżącą w niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik została wezwany do usunięcia ww. braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego.
W wykonaniu tego wezwania pełnomocnik skarżącej usunęła jedynie brak formalny w zakresie sprecyzowania żądania strony, wskazując, że domaga się ona uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości. Nie uzupełniła natomiast braku formalnego skargi w zakresie uzasadnienia powołanej przez skarżącą podstawy wznowienia (wyjaśniła jedynie, że powołane przepisy odnoszą się także do innych, wymienionych w skardze spraw), jak też nie przedstawiła okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienia, a wręcz zaprzeczyła, iż termin ten został zachowany, wyjaśniając, że "uchybienie terminowi złożenia skargi o wznowienie postępowania nastąpiło wskutek długotrwałej choroby".
W tej sytuacji uznać należy, że pełnomocnik skarżącej nie wykonała prawidłowo wezwania Sądu i nie usunęła w zakreślonym terminie wszystkich wskazanych w tym wezwaniu braków formalnych przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania, a dodatkowo w swym piśmie zasygnalizowała, iż skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu trzymiesięcznego terminu określonego w art. 277 p.p.s.a.
W związku z powyższym przedmiotową skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.
Mając to na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.