Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżąca zwróciła się m.in. z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek powyższy potraktowano jako wniosek o przyznanie prawa pomocy wobec czego skarżącą wezwano do wypełnienia urzędowego formularza "PPF". Skarżąca w zakreślonym terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz, w którym zaznaczyła, że domaga się również zwolnienia od kosztów sądowych w całości. W związku z powyższym referendarz sądowy przyjął, że skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Na wstępie podnieść należy, że skarżąca jest zwolniona z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a.. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę mieści się w kategorii spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., w związku z czym skarżąca w sprawie niniejszej jest zwolniona z wszelkich kosztów sądowych w toku całego postępowania.
Z tych względów rozpoznanie wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, co obliguje referendarza na podstawie art. 249a p.p.s.a. do umorzenia postępowania o prawo pomocy w tym zakresie (pkt II postanowienia).
Do rozpoznania pozostaje zatem wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek o ustanowienie adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną skarżącej przedstawioną w urzędowym formularzu oraz wynikającą z akt sprawy administracyjnej stwierdzić należy, że wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca jest osobą starszą ([...] lat), prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje samotnie w domu jednorodzinnym stanowiącym jej własność. Nie posiada żadnych zasobów finansowych, a źródłem jej utrzymania jest emerytura w kwocie [...] zł (wysokość świadczenia do wypłaty wg. decyzji ZUS z 1 marca 2018 r. - akta adm.). Skarżąca jest osobą schorowaną (m.in. na [...]), leczy się u różnych lekarzy specjalistów, wymaga stałej opieki (akta adm.).
Przytoczone okoliczności (niski dochód z emerytury, brak zasobów finansowych, stan zdrowia skarżącej) uzasadniają stwierdzenie, że skarżąca spełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata (pkt I postanowienia).