Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną z upoważnienia Wojewody na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. ze zm.) w związku z art. 37 k i art. 37 l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. Nr 58, poz. 514 z 2003 r.) po rozpoznaniu odwołania J. P. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] Nr [...] o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego utrzymano przedmiotową decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż J. P. trzykrotnie rejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy. Kolejne rejestracje miały miejsce w dniach [...] listopada 1994 r., [...] listopada 2001 r., i ostatnia w dniu [...] października 2002 r.
Decyzją wydaną w dniu [...] skarżąca utraciła status osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2002 r. z powodu podjęcia pracy.
W okresie od [...] marca 2002 r. do [...] września 2002 r. J. P. zatrudniona była w Zakładach Produkcji Skórzanej "[...]" S.A. w C. Umowa uległa rozwiązaniu za wypowiedzeniem pracodawcy z przyczyn dotyczących zakładu pracy.
W związku z powyższym skarżąca w dniu [...] października 2002 r. ponownie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy i złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.
Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną z upoważnienia Starosty uznano J. P. za bezrobotną i przyznano jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres uzupełniający do 12 miesięcy.
Jednocześnie decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówiono jej prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] października 2002 r.
Decyzja powyższa wydana została na podstawie art. 37 k i 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. Nr 58, poz. 514 z 2003 r.).
Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła wiek uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet (...).
Ponadto prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje bezrobotnemu, który spełnił warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy.
Mając na uwadze, iż w dniu rejestracji skarżąca się spełniła jednej z przesłanek określonych wyżej wymienionymi przepisami, a mianowicie nie zachodziły w stosunku do niej podstawy (warunki) do przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych, organy zatrudnienia stwierdziły, iż nie przysługuje jej prawo do świadczenia przedemerytalnego.
Na decyzję organu odwoławczego J. P. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji przez przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na etapie postępowania sądowego, na rozprawie w dniu [...] marca 2004 r. skarżąca cofnęła swoją skargę, wyjaśniając iż od [...] września 2003 roku przebywa na emeryturze i jej wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego stał się bezprzedmiotowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Mając na uwadze art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą prawną.
W związku z faktem, iż J. P. skutecznie cofnęła skargę poprzez złożenie oświadczenia tej treści na posiedzeniu sądu w dniu [...] marca 2004 r., postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.