Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania D. O. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego w wysokości 167,29 zł miesięcznie w okresie od 1 marca do 31 sierpnia 2002 r.;
utrzymano w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że wydatki na mieszkanie zajmowane przez D. O. zostały ustalone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych /Dz.U. Nr 156, poz. 1817/ w kwocie 296,57 zł /po odjęciu opłaty za gaz/, a następnie ustalono wydatki na powierzchnię normatywną, która w gospodarstwie jednoosobowym wynosi 35 m2, zaś zainteresowany zajmuje mieszkanie o powierzchni 36,20 m2.
Wydatki na powierzchnię normatywną w kwocie 286,65 zł obniżono do 90 %, co wynosi 258,07 zł i stanowi podstawę do wyliczenia dodatku mieszkaniowego.
W skardze złożonej do Sądu D. O., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucił naruszenie art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o dodatkach mieszkaniowych i § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, poprzez niezasadne pominięcie przy ustalaniu podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego, opłaty za gaz.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdziło, że powołane przez skarżącego przepisy nie wymieniają opłat za używanie gazu jako wydatków stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm./ wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Katalog wydatków, o których mowa w w/w przepisie określa art. 6 ust. 4 ustawy, wymieniając m.in.:
1/ czynsz, 2/ opłaty za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego, 3/ opłaty eksploatacyjne w spółdzielni mieszkaniowej.
Na podstawie upoważnienia wynikającego m.in. z art. 9 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy wydano rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych /Dz.U. Nr 156, poz. 1817/, które m.in. określa szczegółowy wykaz i wysokość wydatków za zajmowany lokal mieszkalny, stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego.
W przedmiotowej sprawie zastosowanie ma § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, w myśl którego podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w przypadku m.in. członków spółdzielni stanowią "/.../ opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i remontów, z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów".
Analiza tego ostatniego przepisu wskazuje na to, że "opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych" odpowiadają opłatom za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego /art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy/, zaś "koszty eksploatacji i remontów /.../" odpowiadają opłatom eksploatacyjnym w spółdzielni mieszkaniowej /art. 6 ust. 4 pkt 3/.
Pierwsza z analizowanych grup wydatków stanowi zamknięty katalog, co oznacza, że jedynie określone opłaty ponoszone przez członka spółdzielni związane z eksploatacją konkretnego lokalu stanowią wydatki, które uwzględnia się przy ustalaniu podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego. Oczywiste jest zatem, że gdy np. lokal mieszkalny znajdujący się w budynku spółdzielni wyposażony jest w licznik wskazujący zużycie gazu służącego m.in. do ogrzewania wody czy też do korzystania z kuchenki gazowej, to opłata ponoszona przez członka spółdzielni mieszkaniowej z tego tytułu, nie stanowi wydatku w rozumieniu art. 6 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy.
Druga grupa wydatków obejmuje wszelkie koszty eksploatacji i remontów w spółdzielni mieszkaniowej, w których partycypuje również członek spółdzielni, z wyłączeniem jedynie ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów. Jeżeli zatem opłata za gaz, której uiszczeniem spółdzielnia mieszkaniowa obciąża swego członka należy do kategorii opłat eksploatacyjnych w spółdzielni mieszkaniowej i nie jest związana z eksploatacją lokalu mieszkalnego członka, to tego rodzaju opłata jest wydatkiem stanowiącym podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego.
W tych okolicznościach stwierdzić trzeba, że organy decyzyjne dokonały wadliwej interpretacji wyżej wskazanych przepisów materialnoprawnych.
Nadto zauważyć należy, że decyzje organów obu instancji zapadły z naruszeniem art. art. 7, 77 § 1 i 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem nie poczyniono żadnych ustaleń czy opłata za gaz w kwocie 5,90 zł miesięcznie stanowiła element opłaty za świadczenie związane wyłącznie z eksploatacją lokalu mieszkalnego należącego do skarżącego, czy też wchodziła w skład opłat eksploatacyjnych w Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w L..
Ponownie rozpatrując sprawę należy poczynić powyższe ustalenia i w oparciu o nie prawidłowo zastosować przepisy prawa materialnego.
Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a, c, oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ należało orzec jak w sentencji.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 tej ustawy.