Uzasadnienie
S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia przebudowy linii napowietrznej; skargę podpisał w jej imieniu K. J. Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei art. 29 P.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z powołanych przepisów wynika, że jeżeli skarga jest pierwszym pismem w sprawie, a została złożona przez osobę prawną, jednym z jej wymogów formalnych jest wykazanie przez przedstawiciela takiej strony stosownym dokumentem swojego umocowania do jej reprezentowania.
Z tych względów, pełnomocnik strony skarżącej – K. J. został wezwany – na podstawie art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a. - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji tj. aktualnego wypisu z KRS w terminie 7 dni (k.29, 30).
K. J. został jednocześnie wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 P.p.s.a. oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a.
Mimo upływu zakreślonego terminu, wezwanie nie zostało wykonane, a zatem z powodu braków formalnych, skarga nie może być rozpoznana merytorycznie, lecz podlega odrzuceniu. Jak bowiem trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2015r., I OSK 745/15 "przepis art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie zwalnia strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne z obowiązku nadesłania stosowanego odpisu na żądanie sądu". Skoro zaś sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wprost wynika z powołanych przepisów art. 28 i art. 29 P.p.s.a., to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania odpowiednim dokumentem umocowania do działania w imieniu strony spoczywa na tej stronie, co wprost wynika z powołanych przepisów. Nie ma natomiast podstaw prawnych do przerzucania tego ciężaru, w tym ewentualnej odpowiedzialności za niewłaściwe ustalenie sposobu reprezentacji strony, na sąd administracyjny.
Wobec zatem niewykonania wezwania do usunięcia braków formalnych i nieuiszczenia wpisu sądowego, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.