Uzasadnienie
Skarżący na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 usytuowanym na działce o powierzchni [...] m2, jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni [...] m2, dochód gospodarstwa domowe tworzy emerytura skarżącego w kwocie [...]złotych netto oraz emerytura małżonki skarżącego w kwocie [...]złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych. Na stałe koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącego składają się wydatki na spłatę pożyczek – [...] złotych, opłata za gaz – [...] złotych, za energię elektryczną – [...] złotych – [...] złotych, wodę i ścieki – [...] złotych, wywóz nieczystości – [...] złotych, koszty leczenia i rehabilitacji skarżącego i małżonki – [...] złotych - [...] złotych i koszty wyżywienia – [...] złotych. Łącznie stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych – [...] złotych.
W piśmie z dnia 27 września 2017 r. skarżący oświadczył, że niedobory w środkach finansowych, którymi dysponuje jego gospodarstwo domowe pokrywa zaciągając pożyczki oraz z pomocy dzieci.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Gospodarstwo domowe skarżącego osiąga dochody, które nie zawsze wystarczają na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego. W takich sytuacjach korzysta ze wsparcia dzieci bądź przyjaciół zaciągając u nich pożyczki. Przyjąć zatem należy, że dochody gospodarstwa domowego skarżącego nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi, pośród których najwyższe są wydatki na leczenie i rehabilitację skarżącego i jego żony. Z tego powodu referendarz sądowy uwzględnił w całości wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.