Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., nr [...], wydanym na skutek odwołania wniesionego przez K. N. od decyzji Burmistrza [...] z dnia 7 grudnia 2012 r., nr [...], w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Kolegium wyjaśniło w uzasadnieniu, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia 7 grudnia 2012 r. została nadana w placówce pocztowej w dniu 20 grudnia 2012 r. Była ona dwukrotnie awizowana: w dniu 27 grudnia 2012 r. oraz w dniu 4 stycznia 2013 r., a w związku z jej niepodjęciem w dniu 11 stycznia 2013 r. nastąpił skutek doręczenia zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "K.p.a."). K. N. wniósł zaś odwołanie w dniu 13 lutego 2013 r., a zatem z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Wprawdzie, jak podkreślił organ odwoławczy, decyzję doręczono powtórnie w dniu 29 stycznia 2013 r., to jednak okoliczność ta – zdaniem organu – nie ma znaczenia dla oceny zachowania terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia 2 maja 2014 r. K. N. zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Wnioskodawca wskazał, że przesyłkę zawierająca tę decyzję odebrał w dniu 28 stycznia 2013 r., a w dniu 11 lutego 2013 r. nadał w placówce pocztowej odwołanie od tej decyzji. W dniu 26 kwietnia 2013 r. doręczono mu wspomniane wyżej postanowienie Kolegium z dnia 12 kwietnia 2013 r., nr [...], z którego dowiedział się, że decyzja organu pierwszej instancji została mu doręczona w trybie zastępczym w dniu 11 stycznia 2013 r. We wniosku zakwestionował on fakt pozostawienia mu awiza w dniach 27 grudnia 2012 r. oraz 4 stycznia 2013 r. oraz wyjaśnił, że w tym okresie przebywał w miejscu zamieszkania i mógł adresowaną do niego przesyłkę odebrać bezpośrednio od listonosza lub na poczcie. Wnioskodawca podniósł, że nieprawidłowe doręczenie przesyłki mogło nastąpić w wyniku pomylenia numeru kodu pocztowego, to jest wpisania numeru "x", a nie jak powinno być "y".
Postanowieniem z dnia 27 maja 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło K. N. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wspomnianej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Zdaniem organu, samo przywrócenie terminu tylko na podstawie twierdzenia, że adresat nie otrzymał awiza, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego, tym bardziej, że jak wynika z adnotacji znajdujących się na przesyłce była ona dwukrotnie, prawidłowo awizowana. W każdej takiej sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo to nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej. Kolegium podkreśliło, że w świetle dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, nie budzi wątpliwości, że zarówno zawiadomienia z dnia 12 lipca 2012 r., jak i decyzja organu pierwszej instancji zostały doręczone K. N. na adres: [...].
Zawiadomienie to skarżący odebrał osobiście dnia 24 lipca 2012 r. i wskazanie błędnego numeru kodu pocztowego ("x" zamiast "y") nie było żadną przeszkodą w prawidłowym doręczeniu i odebraniu pod tym adresem przesyłki.
W złożonej do Sądu skardze na postanowienie Kolegium z dnia 27 maja 2013 r. K. N. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, z uwagi na naruszenie przez organ administracji przepisów art. 6, 7, 8, 9, 11, 44, 58 § 1, 77 § 1 i 80 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Sąd uwzględnił skargę z przyczyn w niej niepodniesionych, które to przyczyny miał obowiązek wziąć pod rozwagę z urzędu w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wiadomym jest z urzędu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. N. na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania K. N. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 7 grudnia 2012 r., nr [...], wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 546/13, uchylił zaskarżone postanowienie Kolegium.
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że organ odwoławczy stwierdzając uchybienie przez skarżącego 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza [...] z dnia 7 grudnia 2012 r., o którym to terminie mowa jest w art. 129 § 2 K.p.a., co najmniej przedwcześnie, to jest bez dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, przyjął, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu w trybie zastępczym, wskazanym w przepisach art. 44 § 1-4 K.p.a. w dniu 11 stycznia 2013 r. Sąd podkreślił, że jak wynika z akt sprawy organ pierwszej instancji dwukrotnie doręczał skarżącemu decyzję z dnia 7 grudnia 2012 r., w aktach tych znajdują się bowiem dwa potwierdzenia doręczenia przesyłki zawierającej tę decyzję. Pierwsze potwierdzenie, które organ przyjął jako wiążące przy ustalaniu daty doręczenia, na którym znajduje się informacja o jej awizowaniu w dniu 27 grudnia 2012r. i w dniu 4 stycznia 2013 r. nie jest jednak kompletne.
Sąd zauważył, że na obu stronach tego "potwierdzenia" brak jest "datownika placówki nadawczej" wskazującego na placówkę pocztową, która przyjęła przesyłkę do przekazania, a także brak jest dat wpływu przesyłki do placówki i jej doręczenia. Natomiast drugie potwierdzenie odbioru, wskazujące na doręczenie decyzji skarżącemu w dniu 29 stycznia 2013 r., jest prawidłowe z formalnego punktu widzenia. W tej sytuacji, jak podkreślił Sąd, obowiązkiem organu odwoławczego było niebudzące wątpliwości wyjaśnienie, czy pomimo istniejących nieprawidłowości pierwsze doręczenie można uznać za prawidłowe, a w konsekwencji czy było ono skuteczne, tym bardziej, że skarżący podnosił, że nie otrzymał żadnego ze wskazanych na tym potwierdzeniu awiz (z dnia 27 grudnia 2012 r. ani z dnia 4 stycznia 2013 r.), a wątpliwości co do prawidłowości tego doręczenia miał również sam organ pierwszej instancji, skoro niezwłocznie po otrzymaniu potwierdzenia odbioru dokonał w dniu 14 stycznia 2013 r. (data stempla) ponownego doręczenia.
Opisany wyrok stał się prawomocny w dniu 1 lipca 2014 r. (k. 27v akt sąd. sprawy II SAB/Lu 546/13).
Nie ulega wątpliwości Sądu, że kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania może być przedmiotem rozpoznania organu administracji wyłącznie w razie stwierdzenia jego uchybienia na podstawie art. 134 K.p.a. Skoro zatem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania K. N. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 7 grudnia 2012 r., nr [...], zostało wyeliminowane z obrotu prawnego wskazanym wyrokiem Sądu, obowiązkiem Sądu było uchylenie zaskarżonego w sprawie niniejszej postanowienia Kolegium z dnia 27 maja 2013 r., nr [...], odmawiającego skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.
Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji podejmie stosowne rozstrzygnięcie, uwzględniając wynik postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie po uchyleniu przez Sąd wspomnianego wyżej postanowienia Kolegium z dnia 12 kwietnia 2013 r., nr [...].
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.