Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 25 września 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 864/13

Uzasadnienie

M. W. złożył w dniu 22 maja 2013 r. wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego "o wznowienie sprawy w sądzie o przyznanie zasiłków". Pismem w tym samym dniu organ wezwał wnioskodawcę, na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie czy jest ono np. odwołaniem czy wnioskiem o wznowienie postępowania oraz wskazanie decyzji, której dotyczy wniosek, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie doręczono wnioskodawcy w dniu 25 czerwca 2013 r. Następnie w dniu 28 czerwca 2013r. do Kolegium wpłynęło pismo nazwane odwołaniem, które nie zostało podpisane. Organ pismem z dnia 15 lipca 2013r. wezwał stronę do podpisania tego pisma. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 19 lipca 2013r. Wobec tego, że strona nie uzupełniła braków pisma, Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 20 sierpnia 2013r. pozostawił wniosek M. W. z dnia 22 maja 2013r. bez rozpoznania.

M. W. wniósł 28 sierpnia 2013 r. (data nadania) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność organu polegającą na pozostawieniu podania z dnia 20 sierpnia 2013r. bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei stosownie do § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przedmiotem skargi M. W. jest czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 sierpnia 2013r. informująca skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku z dnia 22 maja 2013r.

Zgodnie z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie organ wezwał skarżącego w powyższym trybie do usunięcia braków pisma z dnia 22 maja 2013r. Jednak strona nie uzupełniła wskazanych braków, wobec tego organ pozostawił wniosek strony bez rozpoznania.

Pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 485/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, nr Lex 40475).

Sąd podzielając powyższe stanowisko, uznał że skarga M. W. jako wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu. Na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.) przysługuje bowiem skarga na bezczynność organu, stosowanie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 3 września 2013r., sygn. akt I OPS 2/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W sprawie oznacza to, że do kontroli sądowej kwestionowanej czynności organu skarżący może doprowadzić jedynie wnosząc skargę na jego bezczynność w rozpoznaniu wniosku, poprzedzając skargę, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., stosownym zażaleniem skierowanym do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.