Uzasadnienie
M. i Z. małż. K. wnieśli do sądu administracyjnego skargę, domagając się uchylenia postanowienia wydanego w I instancji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie nakazu przedłożenia określonych dokumentów.
Sąd zważył, co następuje
Obowiązujące przepisy przewidują instancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne. Kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Zgodnie z art. 127§1i 2 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia (...) Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia ma prawo następnie to rozstrzygnięcie kwestionować wnosząc do sądu administracyjnego skargę.
Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem aktu prawnego (postanowienia, decyzji) organu I instancji, który został rozpoznany przez organ odwoławczy, jeżeli równocześnie nie został zaskarżony akt prawny (decyzja, postanowienie) wydany w tej sprawie przez organ II instancji. Samoistne rozpoznanie aktu prawnego organu I instancji przez sąd administracyjny w takiej sytuacji oznaczałoby niedopuszczalną w obowiązującym prawie podwójną kontrolę tego samego aktu prawnego przez dwa niezależne od siebie podmioty.
Skoro zatem skarżący w piśmie z dnia 13 listopada 2006r. sprecyzowali, że skarga dotyczy wyłącznie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która została rozpoznana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [..]. Sąd nie może rozpoznać skargi.
Z powyższych względów na podstawie art. 58§1 pkt. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w postanowieniu.