Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 87/11

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Krystyna Sidor przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec
Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska
Referent Agata Jakimiuk protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Spółki B. w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania kierunku rekultywacji nieruchomości oddala skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2010r.,...Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Chełmie po rozpoznaniu zażalenia Spółki z o.o. B. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta R. z dnia 6 września 2010r.,...negatywnie opiniujące kierunki rekultywacji działki nr... położonej w R. w części obejmującej 39, 6738 ha.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że postanowienie zostało wydane w trybie art. 106 kpa (na zasadzie współdziałania organów) w toku postępowania toczącego się przed Starostą Chełmskim na wniosek Spółki B. wydanie decyzji zatwierdzającej koncepcję rekultywacji wyrobiska poeksploatacyjnego powstałego po wydobyciu kopaliny z byłego złoża wapieni i margla na wskazanej działce.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji podniósł, że kryteria opinii organu współdziałającego (burmistrza) nie muszą opierać się na tych samych przesłankach co decyzja rekultywacyjna (starosty). Organ opiniujący powinien kierować się dbałością o prawidłowe zagospodarowanie terenów gminy, w tym także rekultywacji gruntów, uwzględniając również interesy mieszkańców gminy i całokształt działań podejmowanych na rzecz właściwego zagospodarowania gminy. Zgodnie natomiast z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy w części pt. "Obszary wskazane do pełnienia funkcji rekreacyjno – sportowych dla wyrobiska po wydobyciu margla" – obszar ten powinien zostać zrekultywowany poprzez odbudowę techniczno – biologiczną skarp i pasów ochronnych wokół wyrobiska, a następnie napełniony wodą, a będzie to możliwe dopiero po wydobyciu margla na terenach sąsiednich.

Z kolei w części pt. "Rekultywacja terenów poeksploatacyjnych" wskazano, że zagospodarowanie tych terenów powinno wiązać się z ich włączeniem w system przyrodniczy miasta w sposób uwzględniający warunki geologiczne podłoża. Jednocześnie zakazano składowania odpadów organicznych i toksycznych z uwagi na zagrożenie skażeniem wód podziemnych. Wyrobisko powinno być zrekultywowane i zagospodarowane w kierunku wodnym i rolnym z możliwością zagospodarowania na cele sportowo – rekreacyjne.

Tymczasem wniosek w niniejszej sprawie przewiduje rekultywację przedmiotowej nieruchomości polegającą na wypełnieniu nieeksploatowanego wyrobiska po kopalni margla odpadami pochodzącymi głównie z kopalni węgla kamiennego "...".

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła Spółka B. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Skarżąca zarzuciła, że negatywna opinia jej sposobu rekultywacji jest nieuzasadniona, bowiem w taki sam sposób tj. z wykorzystaniem odpadów z kopalni...sam organ dokonał rekultywacji sąsiedniej działki.

Zdaniem skarżącej, przyjęta w latach 70-tych przez organ koncepcja rekultywacji w kierunku wodnym i rolniczym obecnie jest praktycznie niemożliwa do wykonania ze względu na konieczność wybudowania obiektów inżynieryjnych (wałów, grobli), które wymagają bardzo dużych nakładów finansowych.

Skarżąca wyraziła również wątpliwość kto powinien być podmiotem zobowiązanym do dokonania rekultywacji – skarżąca czy też kopalnia margla, która wcześniej użytkowała ten teren.

W konsekwencji skarżąca uważa, że bezpodstawnie została obciążona podatkiem od nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 póz. 1269 z póź.zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązujących przepisów.

Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest negatywna opinia kierunku rekultywacji działki nr... położonej w R. w części obejmującej 39, 6738 ha – odpadami głównie z kopalni węgla kamiennego L. w B. Zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz.U. z 2004r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.) decyzje w sprawach rekultywacji i zagospodarowania wydaje starosta po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Opinia, o której mowa w tym przepisie, jest wydawana w trybie współdziałania organów administracji publicznej na podstawie art. 106 kpa. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że taka opinia ma charakter niewiążący.

Treść decyzji w sprawie rekultywacji należy więc do wyłącznej kompetencji starosty, który w pełni i samodzielnie akceptuje (bądź nie) przedstawiony sposób rekultywacji - burmistrz ma natomiast jedynie kompetencję do zajęcia stanowiska w sprawie, w formie niewiążącej opinii. Kryteria opinii organu opiniującego nie muszą opierać się więc na tych samych przesłankach, co podstawa prawna decyzji rekultywacyjnej. Inne rozumienie tego przepisu prowadziłoby do sytuacji, że organ opiniujący nie wiążąco - przesądzałby o treści przyszłej decyzji.

Sąd podziela zatem stanowisko zaskarżonej decyzji, że opinia organu uzgadniającego, winna w swojej treści odnosić się do podjętych lub ustanowionych dla danego terenu kierunków ochrony gruntów rolnych i leśnych i ich wpływu na ustalane w postępowaniu głównym toczącym się przed właściwym starostą kierunki i sposób rekultywacji danego terenu, a obowiązek dbałości organów gminy o prawidłowe zagospodarowanie terenu gminy, także w zakresie ich rekultywacji opiera się nie tylko na obowiązujących przepisach prawa, ale wynika z całokształtu podejmowanych działań na rzecz prawidłowego zagospodarowania terenu gminy, zgodnego przede wszystkim z interesem zamieszkujących gminę mieszkańców.

W świetle powyższego zarzuty skargi nie mają znaczenia, mogą być one natomiast rozważane przez organ przy wydawaniu decyzji rekultywacyjnej.

Z tych względów, skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).

Pod tą sygnaturą także: dokument z 19 kwietnia 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.