Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 9 maja 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1248/16 przyznano T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem.
Tym samym skarżącej w niniejszym postępowaniu przysługuje pomoc prawna adwokata ustanowionego w sprawie sądowoadministracyjnej, w której żąda wznowienia postępowania. Zbędne stało się więc rozstrzyganie w toku niniejszego postępowania o zasadności przyznania skarżącej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy.
Mając na uwadze wystąpienie przesłanki uzasadniającej umorzenie postępowania o przyznanie prawa pomocy, i co się z tym wiąże to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w skardze nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, referendarz sądowy zrezygnował z wezwania skarżącej do wypełnienia urzędowego formularza druk PPF. Konieczność umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy czyni bowiem zbędnym uprawdopodobnienie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Temu zaś służy oświadczenie strony wnoszącej o prawo pomocy złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. uchwałę składu 7 Sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08 – ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74).
Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.