Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...] złotych brutto oraz emerytury i renty żony w kwocie [...] złotych brutto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto. Strona skarżąca oświadczyła, że jest właścicielem garażu o powierzchni [...] m2 oraz, iż znaczną część dochodów przeznacza na koszty leczenia swojego i żony. Oboje bowiem chorują na szereg schorzeń wymagających stałego leczenia farmakologicznego i rehabilitacji. Odpowiadając na wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkach oświadczeń strona skarżąca nadesłała decyzję ZUS o waloryzacji emerytury, z której wynika, że jej emerytura wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto, decyzję o waloryzacji emerytury i renty żony, z której wynika, że pobiera on świadczenie emerytalne i rentowe w łącznej wysokości [...] złotych brutto – [...] złotych netto.
Strona skarżąca nadesłała też dwa oświadczenia z dnia 31 października 2013 r., z których wynika, że stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego jej gospodarstwa domowego wynoszą [...] złotych plus koszty leczenia i rehabilitacji w łącznej wysokości [...] złotych.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochód, który nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z żadną z wymienionych sytuacji nie mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Strona skarżąca oraz jej małżonka mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i osiągają stałe dochody, których wysokość pokrywa stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto zaś stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wraz z kosztami leczenia wynoszą [...] złotych. Zatem po poniesieniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego z dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej pozostaje kwota [...] złotych. Niezasadny jest zatem wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Koszty sądowe niniejszego postępowania prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych oraz wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych.
Minimalna stawka wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). W ocenie referendarza sądowego wysokość kwoty pozostającej po opłaceniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego oraz kosztów leczenia pozwala stronie skarżącej ponieść bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i żony koszty sądowe w kwocie nie przekraczającej każdorazowo 100 złotych wraz z minimalnymi kosztami ustanowienia adwokata z wyboru.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.