Uzasadnienie
P. G. – redaktor naczelny dziennika "Ł." z siedzibą w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na odmowę Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w [...] w przedmiocie udzielenia informacji prasowej zgodnie z wnioskiem z dnia 13 maja 2013 r. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przedmiotowa odmowa wyrażona została w piśmie Koła Łowieckiego z dnia 26 lipca 2014 r.
W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu Koła Łowieckiego "[...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wyjaśnił, że będąca przedmiotem skargi odmowa z dnia 26 lipca 2014 r. w sprawie udzielenia informacji prasowej stanowi decyzję administracyjną o nr [...], podjętą przez Koło Łowieckie w trybie przewidzianym ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W decyzji tej skarżący został pouczony, że zgodnie z art. 17 powyższej ustawy, przysługuje mu od niej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wniosku takiego jednak nie złożył. Pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia wniósł on natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na tę decyzję.
W ocenie autora odpowiedzi na skargę, w tej sytuacji – jako, że przedmiotowa skarga złożona została bez zachowania trybu określonego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – uzasadniony jest wniosek o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tejże ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga P. G. nie może być rozpoznana merytorycznie, bowiem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, przy czym argumentacja Koła Łowieckiego "[...]" w [...] wskazująca na tę okoliczność jest poprawna.
Należy podnieść, że w myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie wniosek strony skarżącej z dnia 23 maja 2013 r. o udzielenie informacji, pomimo, że pochodził od prasy w rozumieniu art. 7 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm., dalej jako "Pr. pras.") i jako jego podstawę prawną powołano właśnie przepisy tej ustawy, zgodnie z jej art. 3a został rozpoznany w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782, dalej jako "u.d.i.p."). Przepis ten stanowi bowiem, ze w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy u.d.i.p. Rozpoznając ten wniosek Koło Łowieckie "[...]" – nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia – wydało zatem na podstawie art. 17 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p (w zw. z art. 3a Pr. Pras.) decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (prasowej).
Skarżący zaś decyzję tę uczynił przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, podczas gdy zgodnie z art. 17 ust. 2 u.d.i.p., w tej sytuacji przysługiwał mu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące odwołania. Podkreślić należy, że w treści tej decyzji skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i sposobie jej zaskarżenia.
Wobec powyższego, skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest wyłącznie decyzja podjęta w pierwszej instancji, wobec której strona nie złożyła przysługującego jej zgodnie z art. 17 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 3a Pr. Pras. środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Kontrola legalności przedmiotowej decyzji przez Sąd byłaby bowiem dopuszczalna dopiero w przypadku zaskarżenia decyzji podjętej przez Koło Łowieckie na skutek rozpatrzenia ww. środka zaskarżenia.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia.
Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w pkt II sentencji uzasadnione było treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.