Uzasadnienie
Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką i zięciem, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 20 m2 i utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...]złotych netto i wynagrodzenia za pracę córki w kwocie [...]złotych netto. Na koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżącego składają się wydatki na abonament telewizyjny – [...] złotych miesięcznie, telefon – [...] złotych miesięcznie, energię elektryczną – [...] złotych, gaz – [...] złotych co dwa miesiące oraz leki i środki higieny osobistej – [...] złotych co drugi miesiąc.
Skarżący jest właścicielem drewnianego domu o powierzchni 100 m2. Uzasadniając wniosek skarżący podkreślił, że po poniesieniu kosztów utrzymania i zakupu leków nie pozostają mu żadne środki finansowe. Dlatego nie stać go na ustanowienie adwokata z wyboru.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w L. z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Nie można przyjąć, aby w sprawie niniejszej zachodziła którakolwiek z powyższych sytuacji, skoro skarżący był w stanie uiścić wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie [...]złotych. Obecnie zaś koszty sądowe postępowania wynosić będą [...] złotych. Jeżeli zatem skarżący mógł uiścić kwotę dwukrotnie wyższą od kwoty wpisu sądowego od skargi kasacyjnej nie można przyjąć, aby nie był w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym a tym samym, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Podkreślić należy też, że skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja majątkowa uległa znacznemu gwałtownemu pogorszeniu po wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie. Mając to na uwadze referendarz sądowy przyjął, że skarżący ma realną możliwość uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, bez narażenia się na uszczerbek w kosztach utrzymania i z tego powodu odmówił zwolnienia go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
W ocenie referendarza sądowego skarżący nie ma jednak realnych możliwości poniesienia bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego kosztów ustanowienia adwokata celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Minimalny koszt ustanowienia adwokata z wyboru celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjne wynosić będzie [...] złotych (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). Kwota ta stanowi więc ponad 1/6 część miesięcznego dochodu netto skarżącego, co biorąc pod uwagę wysokość tego dochodu prowadzi do wniosku, że uszczuplenie go o 1/6 część i równoczesne uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej uniemożliwi skarżącemu poniesienie kosztów utrzymania koniecznego powodując w nim uszczerbek.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.