Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (§ 3).
Ponadto w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/2007, publ. LEX 261365).
Z powyższego niewątpliwie wynika, że ustawodawca i orzecznictwo określiło sytuacje kiedy sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o ochronę tymczasową.
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył w dniu 14 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowe) wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] r., znak: [..]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2008 r. oddalił skargę, a skarżący nie złożył od tego orzeczenia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie może bowiem być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Termin do wniesienia takiego wniosku upłynął skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2008 r. Zatem mając powyższe na uwadze, należy przyjąć, że wniosek w niniejszej sprawie na tym etapie postępowania jest niedopuszczalny.
Niedopuszczalny wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. przepisy o skardze stosuje się odpowiednio do wniosku wymaganego dla wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym. Nie mają one natomiast zastosowania w odniesieniu do wniosków składanych wraz ze skargą lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tego rodzaju wnioskiem jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, który w niniejszej sprawie wpłynął do sądu administracyjnego po upływie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę, co skutkowało niemożliwością wniesienia przez skarżącego skargi kasacyjnej. Z tych względów sąd administracyjny nie może go odrzucić, nawet w przypadku kiedy jest niedopuszczalny, albowiem nie ma do niego zastosowania art. 58 p.p.s.a.
Nadto należy zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a więc w jej interesie leży wykazanie, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia wręcz jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04 - niepubl.). Skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazał jednak żadnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku.
Przesłanki uzasadniające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowią zamknięty katalog. Znaczna szkoda majątkowa jak również niemajątkowa, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi możliwość ewentualnego przywrócenia do stanu pierwotnego. Poza tym nie wywołuje niebezpieczeństwa poniesienia strat na zdrowiu i życiu.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.