Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 listopada 2010 r. T. H. prezes Towarzystwa złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmian w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy.
Zarządzeniami z dnia 29 grudnia 2010 r. doręczonymi stronie skarżącej w dniu 7 stycznia 2011 r. została ona wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł oraz uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z rejestru stowarzyszeń KRS) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uczynienia zadość powyższym obowiązkom upłynął w dniu 14 stycznia 2011 r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu zarówno wpis od skargi nie został uiszczony, jak i nie uzupełniono braków, do których strona skarżąca została wezwana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 ustawy. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 ustawy).
Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 ustawy stanowi, że skarga podlega odrzuceniu również w sytuacji, w której nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia jej braku formalnego, w tym została pouczona o konsekwencjach niedopełnienia powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie nie uiściła jednak wymaganego wpisu ani nie złożyła dokumentu wskazującego umocowanie do reprezentowania strony. Niewykonanie tych obowiązków zobowiązywało Sąd do odrzucenia złożonej skargi.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.