Uzasadnienie
Skarżący, w zakreślonym terminie (data na prezentacie), wniósł na urzędowym formularzu symbol PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i budynki rolnicze o powierzchni [...] m2 o łącznej wartości [...] złotych, utrzymuje się z uprawy gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych przynoszącego miesięczny dochód w kwocie [...]złotych netto. Na stałe koszty utrzymania koniecznego skarżącego składają się wydatki na ubezpieczenie społeczne rolników – [...] złotych na kwartał ([...] złotych miesięcznie), podatek rolny – [...] złotych rocznie ([...] złotych miesięcznie), wyżywienie – [...] złotych miesięcznie, lekarstwa – [...] złotych miesięcznie, energia elektryczna – [...] złotych co dwa miesiące ([...] złotych miesięcznie), woda – [...] złotych miesięcznie, telefon – [...] złotych miesięcznie, ubezpieczenie gospodarstwa – [...] złotych rocznie ([...] złotych miesięcznie).
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki przyznania prawa pomocy unormowanej w tym przepisie wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów postępowania, o zwolnienie od których wnosi strona oraz ocenę wpływu ponoszenia tych kosztów na możliwość ponoszenia przez stronę kosztów utrzymania koniecznego. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżący wykazał, iż bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem.
Stały dochód skarżącego wynosi [...] złotych miesięcznie. Średnie miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych. Pozostaje zatem kwota [...]złotych. Przy czym do kosztów utrzymania koniecznego skarżący nie zaliczył kosztów zakupu środków czystości i higieny osobistej oraz zakupu odzieży, które zaliczać należy do kosztów utrzymania koniecznego. Tym samym na poczet tych kosztów pozostaje skarżącemu miesięcznie kwota [...]złotych, która może pokryć wydatki związane z kosztami zakupu środków czystości i higieny osobistej oraz zakupu odzieży jedynie w niezbędnym zakresie. Jak wynika z poczynionych wyżej wyliczeń i rozważań zobowiązanie skarżącego do poniesienie kosztów sądowych postępowania w jakiejkolwiek wysokości może mieć miejsce jedynie poprzez przeznaczenie na ten cel środków wydatkowanych na koszty utrzymania koniecznego. To zaś skutkować będzie powstaniem w nich uszczerbku.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.