Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 89/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił skargę E. K. uchylając zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...].
Wnioskiem z dnia 6 kwietnia 20011 r. złożonym na urzędowym formularzu skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
We wniosku tym podał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem niepełnoletnich dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni 90 m2 i utrzymuje się z uprawy gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,99 ha fizycznych – 5,27 ha przeliczeniowych przynoszącego roczny dochód w kwocie 9.652,24 złotych, co daje miesięczny dochód w kwocie 804,33 złotych. Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w 2010 r. otrzymał dopłaty bezpośrednie w kwocie 2009,70 zł Nadto wskazał, iż nie otrzymuje na synów żadnych alimentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z unormowaniem art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej "ppsa", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jest to zasada postępowania sądowoadministracyjnego, przy czym wskazana ustawa przewiduje zwolnienie ustawowe od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych – w sprawach określonych w art. 239 pkt 1 ppsa oraz możliwość indywidualnego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie skarżący został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowego postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 lutego 2011 r. Jednakże mimo, iż korzysta z owego zwolnienia od kosztów sądowych miał prawo złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata.
W ocenie Sądu wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Z przepisu art. 245 § 3 ppsa wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast w myśl art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 ppsa).
Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w ww. przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
W ocenie Sądu analiza sytuacji majątkowej strony skarżącej wskazuje, iż poniesienie kosztów ustanowienia adwokata przekracza jej możliwości finansowe. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej przy uwzględnieniu, że musi on służyć utrzymaniu trzyosobowej rodziny nie gwarantuje możliwości poniesienia dodatkowych kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Skarżący ponadto nie posiada majątku ani oszczędności pozwalających mu na poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego.
Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa należało orzec, jak w postanowieniu.