Uzasadnienie
W dniu 11 sierpnia 2017 r. M. P., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: "[...] M. P.", złożył skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...], w przedmiocie kary pieniężnej za odbiór odpadów komunalnych bez wymaganego zezwolenia.
Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Sąd odrzucił tę skargę, z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Odpis postanowienia doręczono stronie w dniu 4 października 2017 r. (k. 19).
W dniu 16 października 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśniając, że do uchybienia terminu doszło wskutek oczywistej omyłki rachunkowej w obliczeniu tego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Wniosek podlega odrzuceniu.
Stosownie do przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Stosownie natomiast do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub na mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne, m.in. to czy został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W świetle wyjaśnień skarżącego zawartych we wniosku, o fakcie uchybienia terminu do złożenia skargi dowiedział się z treści postanowienia Sądu z dnia 27 września 2017 r. odrzucającego skargę. Z akt sprawy wynika, że powyższe postanowienie zostało doręczone stronie w sposób przewidziany prawem w dniu 4 października 2017 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania i czego nie kwestionuje skarżący.
To oznacza, że w rozpoznawanej sprawie od tej ostatniej daty należy liczyć początek siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że skarżący powinien był wnieść wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi najpóźniej w dniu 11 października 2017 r., to jest w terminie 7 dni od daty doręczenia mu ww. postanowienia. Składając ten wniosek w placówce pocztowej w dniu 16 października 2017 r. (koperta nadawcza – k. 22), skarżący uchybił ustawowemu terminowi do jego złożenia.
Nie budzi zarazem wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Niezależnie od tego wskazać trzeba, że w ocenie Sądu, argumenty skarżącego odnoszące się do tego, że zapoznał się on z uzasadnieniem postanowienia Sądu dopiero w dniu 12 października 2017 r., po powrocie z wyjazdu służbowego, nie mogą mieć wpływu na ocenę okoliczności opóźnienia w złożeniu wniosku. Nawet gdyby bowiem przyjąć, że skarżący, prowadzący zawodowe działalność gospodarczą, nie mógł osobiście zapoznać się niezwłocznie z treścią doręczonej mu przez Sąd przesyłki, to – jako osoba dbająca z przeciętną starannością o swoje sprawy – powinien był on zlecić wykonanie tej czynności innej osobie, przykładowo pracownikowi, który w jego imieniu pokwitował w dniu 4 października 2017 r. odbiór odpisu postanowienia Sądu z dnia 27 września 2017 r.
W niniejszym postępowaniu Sąd nie badał kwestii związanych z brakiem winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Istota sprawy sprowadzała się bowiem do oceny, czy skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.