Uzasadnienie
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 czerwca 2014r., sygn. akt II SA/Lu 897/13 - skarżący M. K.złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
W formularzu wniosku PPF wskazał, że przebywa w zakładzie karnym i nie posiada żadnego dochodu.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżący M.K. złożył wniosek o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Uwzględnienie takiego żądania jest możliwe, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe, w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Jak wynika z wniosku skarżącego, przebywa on w zakładzie karnym i nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada również żadnego majątku. Jego sytuacja uzasadnia zatem przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia