Uzasadnienie
Rada Miejska uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zatwierdziła zarządzenie porządkowe Burmistrza Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie wprowadzenia zakazu używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych. Przedmiotowe zarządzenie porządkowe Burmistrza zostało wydane na podstawie art. 41 ust. 2, 3, 4 i 5 w związku z art. 40 ust. 3 cyt. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
W § 1 powyższego zarządzenia stwierdzono, że w związku "z panującą suszą zakazuje się używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych, codziennie w godzinach od 18.00 do 24.00 ze względu na ograniczoną wydajność ujęć wody na terenie Gminy i". Następnie Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...]sierpnia 2005 r. (znak: [...]) wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie zatwierdzenia zarządzenia porządkowego Burmistrza z dnia [...]lipca 2005 r. dotyczącego wprowadzenia zakazu używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia nadzorczego, organ nadzorczy podniósł, że uchwała Rady Miejskiej o zatwierdzeniu przepisu porządkowego wydanego przez burmistrza nie ma charakteru technicznego i wewnętrznie obowiązującego lecz jest aktem powszechnie obowiązującym. Wynika to z tego, że sankcjonuje dalszy byt prawny zarządzenia i potwierdza, że istniały w dniu jego wydania rzeczywiste przesłanki godzące w dobra chronione ustawowo. Jednak zdaniem Wojewody uchwała Nr [...] została podjęta z przekroczeniem zakresu upoważnienia do stanowienia przepisów porządkowych zawartego w art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Stanowi on, że przepisy porządkowe mogą zostać wydane, jeżeli jest to niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz dla zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego, wyłącznie w zakresie nieuregulowanym w odrębnych ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących.
Oznacza to, że przesłanki wydania przepisu porządkowego są następujące: luka w prawie, zagrożenie jednej z kategorii dóbr wskazanych bezpośrednio i enumeratywnie w art. 40 ust. 3 i niezbędność podjęcia działań na rzecz ochrony zagrożonych wartości. Dlatego też, podkreślił organ nadzorczy w tej sprawie nie zachodzą przesłanki wydania aktu o charakterze porządkowym. Z ustaleń faktycznych wynika, że Burmistrz w piśmie z dnia 17 sierpnia 2005 r. wyjaśnił, iż "na skutek braku deszczu zostało obniżone ciśnienie w sieci, a jednocześnie wzrosło ponad 2,5-krotne zużycie wody, przy czym ujęcia wody oraz sieć nie posiadały rezerw na tak duże zużycie wody.
Zatem zachodziło realne zagrożenie wyczerpania źródeł odpowiedniej jakości wody lub uszkodzenia urządzeń wodociągowych, a to stwarza realną sytuację, w której może dojść do zagrożenia zdrowia mieszkańców". Z tych względów uznał, że "używanie wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych codziennie w godzinach od 18.00 do 24.00 ze względu na ograniczoną wydajność ujęć wody na terenie Gminy godzi w dobra chronione ustawowo – tj. życie lub zdrowie obywateli".
Jednak stwierdza organ nadzoru, iż zakazu używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych nie można wprowadzić w drodze zarządzenia porządkowego burmistrza. Wynika to z tego, że w świetle art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.) rada gminy (miasta), po dokonaniu analizy projektów regulaminów dostarczania wody i odprowadzania ścieków, opracowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne, uchwala regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Regulamin jest aktem prawa miejscowego (ust. 1). Ponadto powinien określać prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, w tym:
- 1) minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków,
- 2) szczegółowe warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług,
- 3) sposób rozliczeń w oparciu o ceny i stawki opłat ustalone w taryfach,
- 4) warunki przyłączania do sieci,
- 5) techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych,
- 6) sposób dokonywania odbioru przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wykonanego przyłącza,
- 7) sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich parametrów dostarczanej wody i wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej ścieków,
- 8) standardy obsługi odbiorców usług, a w szczególności sposoby załatwiania reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu ścieków,
- 9) warunki dostarczania wody na cele przeciwpożarowe (ust. 2).
Oznacza to, że regulamin, jako przepis powszechnie obowiązujący na terenie gmin, może określać obowiązki odbiorców wody w przypadku stanu suszy. Natomiast, jednym z tych obowiązków jest "zakaz używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych codziennie w godzinach od 18.00 do 24.00" orzekł organ nadzoru. Dlatego też, ponieważ kwestia ograniczenia poboru wody, nie została pominięta w obowiązującym stanie prawnym, to nie zachodzi konieczna przesłanka "luki w prawie" dodał Wojewoda.
W skardze do Sądu, Rada Miejska wystąpiła o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 30 sierpnia 2005 r. W treści skargi podniosła następujące zarzuty.
Po pierwsze, art. 19 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków – w brzmieniu po nowelizacji obowiązującej od dnia 17 sierpnia 2005 r. – w art. 19 ust. 1 unormował kompetencje rady gminy (miasta) do uchwalenia – po uprzednim dokonaniu analizy projektu przedłożonego przez przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjne – regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W ust. 2 tego artykułu określony został zakres przedmiotowy, który regulamin może ustalić odnośnie praw i obowiązków przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, w tym:
- 1) minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków,
- 2) szczegółowe warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług,
- 3) sposób rozliczeń w oparciu o ceny i stawki opłat ustalone w taryfach,
- 4) warunki przyłączenia do sieci,
- 5) techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych, sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich parametrów dostarczanej wody i wprowadzonych do sieci kanalizacyjnej ścieków,
- 6) standardy obsługi odbiorców usług, a w szczególności sposoby załatwiania reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu ścieków.
Po drugie, zdaniem strony skarżącej żaden z powyższych punktów art. 19 ust. 2 cyt. ustawy nie daje podstaw do wprowadzenia w regulaminie obowiązku odbiorców usług polegającego na zakazie używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych w przypadku stanu suszy lub innych nieprzewidzianych zdarzeń losowych. Ponadto, brak jest podstaw do ustalenia w regulaminie, prawa przedsiębiorstwa do wprowadzania zakazu używania wody w powyższych okolicznościach, który miałby funkcjonować na terenie gminy, jako przepis powszechnie obowiązujący wszystkich jej mieszkańców.
Po trzecie, art. 19 ust. 2 pkt 5, a w wersji przed nowelizacją art. 19 ust. 2 pkt 7 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, pozwala wprowadzić do regulaminu zasady i sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich parametrów dostarczanej wody. Z kolei w obecnym brzmieniu art. 19 ust. 2 pkt 7 (dotychczas art. 19 ust. 2 pkt 8) przytoczonej ustawy, zezwala na ustalenie w regulaminie wyłącznie standardów obsługi odbiorców usług, a w szczególności sposoby załatwiania reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu ścieków. Oznacza to, że zezwalają one określić obowiązki przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego w przypadku wystąpienia opisanych w nich okoliczności w zakresie czynności związanych z eksploatacją techniczną tych urządzeń oraz dbałością o prawidłowe ich funkcjonowanie. Dlatego też zezwalają przedsiębiorstwom na zmniejszenie lub odcięcie dopływu wody z ujęć wodnych, zmianę jej parametrów w przypadku wystąpienia okoliczności ujętych w regulaminie oraz na wprowadzenie do regulaminu zasad informowania mieszkańców gminy o w/w działaniach powodujących zakłócenia w dostawie wody.
Natomiast w zakresie obowiązków odbiorców usług, powołane wyżej przepisy pozwalają na określenie ich zachowań oraz ustalenie zasad, jakich mają przestrzegać, żeby utrzymać urządzenia wodociągowe w należytym stanie technicznym umożliwiającym prawidłową ich eksploatację.
Po czwarte, zdaniem strony skarżącej, obowiązujący na terenie Gminy, w dniu wydania przez burmistrza zarządzenia porządkowego regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków, uchwalony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...]sierpnia 2002 r., nie zawierał w swojej treści po stronie obowiązków odbiorców usług zakazu używania wody z komunalnych ujęć do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych w przypadku wystąpienia suszy. Ponadto, Rada Miejska w pełni podziela pogląd, że koniecznymi przesłankami wydania przepisu porządkowego jest z jednej strony brak unormowania prawnego, z drugiej zaś zagrożenie dóbr wskazanych w art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym oraz niezbędność działań podjętych na rzecz ochrony tych dóbr.
Po piąte, stwierdziła, że stanowisko wyrażone przez organ nadzoru, iż "używanie wody z komunalnych urządzeń wodociągowych w godzinach od 18.00 do 24.00 ze względu na ograniczoną wydajność wody na terenie Gminy nie godzi w żadne z dóbr chronionych ustawowo, tj. w życie lub zdrowie obywateli ani w porządek, spokój i bezpieczeństwo publiczne" jest chybione. Według strony skarżącej ograniczona wydajność ujęć wodnych na terenie Gminy spowodowana przedłużającym się okresem braku opadów deszczu i znacznym wzrostem poboru wody, uzasadnia w pełni wydanie przepisu porządkowego, z uwagi na to, że pośrednio wpływa na realne zagrożenie zdrowia mieszkańców Gminy.
Ponadto z pisma przedsiębiorstwa gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej – administratora sieci, wynika, że w godzinach objętych ograniczeniem, na skutek braku deszczu zostało obniżone ciśnienie w sieci, a jednocześnie wzrosło ponad 2,5-krotnie zużycie wody. Dlatego też zachodziło realne zagrożenie wyczerpania źródeł odpowiedniej jakości wody lub uszkodzenia urządzeń wodociągowych, co stwarzało sytuację, w której może dojść do zagrożenia zdrowia mieszkańców. Stąd wymagało natychmiastowej reakcji organów Gminy. Jednocześnie skarżący podkreślił, że poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 24 października 1974 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 38 poz. 230 ze zm.) w art. 105 upoważniała w wypadku niedoboru wody – wójtów, burmistrzów (prezydentów miasta) do ograniczania na określonym obszarze pobierania do innych celów wody przeznaczonej na zaopatrzenie ludności. Unormowania takiego jednak nie zawierają przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.), ani inne powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Jedynie ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.), zawiera unormowania dotyczące ograniczenia poboru wody w stanie klęski żywiołowej.
Po szóste, regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków uchwalony na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków nie daje podstaw do wprowadzenia po stronie przedsiębiorstw wodno-kanalizacyjnych prawa do ustanawiania zakazu używania dostarczanej przez nich wody ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia mieszkańców, w sytuacji zaistnienia takiego zagrożenia. Nie jest także aktem prawnym, w którym można ustanowić zakaz dla odbiorców usług używania wody dla celów innych niż spożywcze który miałby zastosowanie do bliżej nieokreślonych sytuacji, czy zdarzeń. Z tych względów, nie można ustanowić w regulaminie przepisu porządkowego w tym zakresie w sytuacji, gdy nie jest znany czas i miejsce realnego zagrożenia życia lub zdrowia mieszkańców gminy. Oznacza to, że sposób zachowania się mieszkańców w sytuacji takiego zagrożenia można określić (nakazać pewne normy dotyczące zachowania się w określonych sytuacjach) tylko w sytuacji, kiedy znany jest stan faktyczny pozwalający ocenić jego rozmiar. Dlatego też zdaniem strony skarżącej została spełniona przesłanka braku regulacji prawnych w innych przepisach powszechnie obowiązujących.
Po siódme, podnosi Rada Miejska, wprowadzanie uregulowań prawnych w zakresie zachowania się mieszkańców gminy w określonym czasie, z powodu wystąpienia powyższych okoliczności może postanowić rada gminy w trybie art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, a w przypadku braku możliwości szybkiego podjęcia "kolegialnej decyzji" w tej sprawie, wójt, burmistrz (prezydent miasta), w drodze zarządzenia porządkowego na podstawie art. 41 ust. 2 tejże ustawy. Ponadto art. 41 ust. 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym zezwala burmistrzowi na wydawanie przepisów porządkowych w przypadku niecierpiącym zwłoki. Pozwala to w stanach powszechnego zagrożenia zareagować organowi wykonawczemu wówczas, jeżeli podjęcie uchwały przez radę gminy (miasta) jest niemożliwe albo utrudnione.
Natomiast w dacie wydania przez Burmistrza zarządzenia porządkowego dotyczącego wprowadzenia zakazu używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych, panowała susza – podkreśla skarżący – przez co istniało zagrożenie, że w każdej chwili dostawa wody do celów spożywczych będzie niemożliwa. Skutkowałoby to realnym zagrożeniem życia lub zdrowia mieszkańców Gminy. Stąd, Rada Miejska na najbliższej sesji zatwierdziła przedmiotowe zarządzenie porządkowe, jako zgodne z prawem uznając, że Burmistrz nie przekroczył swoich kompetencji, czy też niewłaściwie ocenił, iż zachodzą przesłanki do wydania przez niego przepisu porządkowego z powodu suszy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wystąpił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu nadzorczym. Jednocześnie dodał, że wbrew stwierdzeniom ze skargi podzielił stanowisko strony skarżącej, że "używanie wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych codziennie w godzinach od 18.00 do 24.00 ze względu na ograniczoną wydajność ujęć wody na terenie Gminy godzi w dobra chronione ustawowo – tj. życie lub zdrowie obywateli".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) rada gminy (miasta) może wydać przepisy porządkowe, jeżeli jest to konieczne w celu ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego lecz tylko pod warunkiem, że nie jest to uregulowane w odrębnych ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących. Oznacza to, że ustawowymi przesłankami wydania przez radę miasta przepisu porządkowego są: luka w prawie, zagrożenie wystąpienia jednej z kategorii dóbr określonych enumeratywnie w dyspozycji art. 40 ust. 3 tejże ustawy i niezbędność podjęcia stosownych działań w celu ochrony zagrożonych wartości. Ponadto powyższe przesłanki muszą wystąpić jednocześnie.
Zdaniem Wojewody nie zachodzi w tej sprawie przesłanka luki w prawie do wydania aktu o charakterze porządkowym, ponieważ na podstawie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.) można uregulować problem ograniczenia poboru wody. Wynika to z tego, że na powyższej podstawie prawnej – z dnia podjęcia przedmiotowej uchwały – rada gminy (miasta) po dokonaniu analizy projektów regulaminów dostarczania wody i odprowadzania ścieków, opracowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne, uchwala regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków (zwany dalej "regulaminem") obowiązujący na obszarze gminy (ust. 1). Natomiast powyższy regulamin powinien określać prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, a w szczególności:
- 1) minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków,
- 2) szczegółowe warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług,
- 3) sposób rozliczeń w oparciu o ceny i stawki opłat ustalone w taryfach,
- 4) warunki przyłączenia do sieci,
- 5) techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych,
- 6) sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich parametrów dostarczanej wody i wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej ścieków,
- 7) standardy obsługi odbiorców usług, a w szczególności sposoby załatwiania reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu ścieków (ust. 2).
Następnie art. 19 został nieznacznie znowelizowany przez art. 1 pkt 15 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. (Dz. U. Nr 85, poz. 729) z dniem 17 sierpnia 2005 r. Oznacza to, zdaniem Wojewody, że regulamin, jako przepis powszechnie obowiązujący na terenie gminy może określać obowiązki odbiorców wody w przypadku stanu suszy, zaś jednym z takich obowiązków może być "zakaz używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych codziennie w godzinach od 18.00 do 24.00".
Zdaniem Sądu, powyższy pogląd wyrażony w rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewody jest tylko co do osnowy prawidłowy. Nie wystąpiła bowiem – co zasadnie podniósł organ nadzoru – w tej sprawie luka w prawie, lecz wynika to z innej przyczyny niż wskazano w rozstrzygnięciu nadzorczym. W świetle dyspozycji art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. Nr 62, poz. 558 ze zm.) pojęcie "susza" jest pojęciem prawnym, a nie prawniczym i oznacza ustawowo określony rodzaj katastrofy naturalnej. Jego wprowadzenie – jako, że jest to stan klęski żywiołowej na oznaczonym obszarze – także gminy na którym wystąpił – wymaga wydania rozporządzenia Rady Ministrów wydanego z własnej inicjatywy lub na wniosek Wojewody na czas oznaczony, konieczny dla zapobieżenia skutkom danej klęski żywiołowej czy też ich usunięcia na okres nie dłuższy niż 30 dni (art. 4 tejże ustawy).
Ponadto w powyższym czasie należy określić przyczyny i datę jego wprowadzenia, obszar i czas trwania jak również w zakresie dopuszczonym omawiane ustawą rodzaje koniecznych ograniczeń wolności i praw człowieka (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy). Oczywiście, rozporządzenie musi być promulgowane w Dzienniku Ustaw RP, a także w drodze obwieszczenia Wojewody jak i w sposób zwyczajowy przyjęty np. w gminie (art. 5 ust. 3). Z kolei w świetle art. 8 pkt 1 w związku z art. 9 omawianej ustawy wójt (burmistrz) kieruje działaniami prowadzonymi w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia na obszarze gminy.
Jednocześnie, co wynika z dyspozycji art. 20 w związku z art. 22 pkt 8 powyższej ustawy wprowadzone ograniczenia mogą dotyczyć obowiązku stosowania określonych środków zapewniających ochronę środowiska, które to pojęcie prawne obejmuje swoim zakresem także ochronę jakościową i ilościową wód śródlądowych (art. 3 pkt 39 i 13 w związku z art. 97 i 98 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.).
Z kolei art. 2 w związku z art. 79 i 80 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.) stanowi, że zarządzenie zasobami wodnymi służy m.in. ochronie przed suszą zgodnie z planami przeciwdziałania skutkom suszy na obszarze państwa (art. 113 w związku z art. 117 cyt. ustawy – Prawo wodne). Oznacza to, że stanu klęski żywiołowej w zakresie stanu suszy nie może w żadnym przypadku wprowadzić burmistrz czy też rada gminy (miasta) w drodze aktu prawa miejscowego. Natomiast zatwierdzone przez Radę Miejską zarządzenie porządkowe Nr [...] Burmistrza już § 1 stanowi, że "w związku z panującą suszą zakazuje się używania wody z komunalnych urządzeń wodociągowych do podlewania ogródków przydomowych i upraw rolnych, codziennie w godzinach od 18.00 do 24.00".
Natomiast w przedmiotowym regulaminie mogą być także wprowadzone takie unormowania, które nie naruszają dyspozycji art. 3 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o stanie klęski żywiołowej w zakresie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej z powodu katastrofy naturalnej jaką jest stan suszy. Ubocznie należy stwierdzić, że § 27 ust. 4 uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] marca 2005 r. w sprawie uchwalenia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków przez [...] wydany na podstawie art. 19 ust. 1 i 2 cyt. ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków stanowi, że "Wstrzymanie dostarczania wody i odprowadzania ścieków może nastąpić bez uprzedniego zawiadomienia usługobiorców w przypadkach, stwarzających zagrożenie życia, zdrowia i środowiska lub uniemożliwiających świadczenie usług, a w szczególności gdy:
- a) z powodu awarii sieci nie ma możliwości prowadzenia dostarczania wody lub odprowadzenia ścieków,
- b) dalsze funkcjonowanie sieci stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia lub środowiska".
Z kolei uchwała Nr [...] Rady Miasta Stołecznego z dnia [...] lutego 2003 r. w przedmiocie uchwalenia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie m. st. wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 3 sierpnia 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.) zawiera w załączniku regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie m. st. Warszawy.
Z § 14 powyższego regulaminu wynika, że w okresie "trwania klęski żywiołowej, szczególnie gdy nastąpiło zanieczyszczenie wody w ujęciu, dostawca usług ma prawo wprowadzić ograniczenia zużycia wody do konsumpcji po zawiadomieniu odbiorców usług o zastosowaniu ograniczeń. Nie zwalnia to jednak dostawcy usług z obowiązku zastosowania wszelkich dostępnych sposobów dla złagodzenia tych uciążliwości dla odbiorców usług".
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd oddalił skargę.